Władimir Prawik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Pawłowicz Prawik
ros: Владимир Павлович Правик
ukr: Володимир Павлович Правик
ilustracja
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1962
Czarnobyl

Data i miejsce śmierci

11 maja 1986
Moskwa

Przebieg służby
Lata służby

1979–1986

Formacja

MSW ZSRR

Jednostki

2 Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych

Stanowiska

dowódca zmiany

Główne wojny i bitwy

katastrofa w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order „Za odwagę” II klasy (Ukraina)

Władimir Pawłowicz Prawik (ukr. Володимир Павлович Правик, ros. Владимир Павлович Правик; ur. 13 czerwca 1962 w Czarnobylu, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – radziecki strażak, odznaczony pośmiertnie w 1986 tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Władimir Prawik urodził się 13 czerwca 1962 r. w Czarnobylu w Obwodzie kijowskim Ukraińskiej SRR w rodzinie urzędniczej. W 1979 roku ukończył miejscową szkołę średnią. W tym samym roku rozpoczął naukę w Czerkaskiej Technicznej Szkole Pożarniczej MSW ZSRR (ob. Akademia Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla). Od sierpnia 1982 roku, po ukończeniu szkoły, służył na stanowisku dowódcy zmiany w 2 Zmilitaryzowanej Jednostce Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych, stacjonującej w Prypeci, zajmującej się ochroną Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy przybyli do walki z pożarem w IV reaktorze elektrowni. Porucznik Prawik na miejscu podjął decyzję o skierowaniu działań strażaków na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżenie przeniesieniu się ognia na pozostałe reaktory. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną. Zmarł 11 maja 1986 roku w 6 Szpitalu Klinicznym w Moskwie, dokąd został przetransportowany po katastrofie. Pochowany został w Moskwie na Cmentarzu Mitińskim[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pozostawił żonę Nadieżdę (ur. 1965 r.) i córkę Natalię (ur. 1986 r.).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku, porucznik Władimir Prawik „za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej” został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina[1].

26 kwietnia 1996, ówczesny prezydent Ukrainy Łeonid Kuczma, za wyjątkową osobistą odwagę i poświęcenie, oraz profesjonalizm, jakim wykazał się w czasie likwidacji skutków katastrofy elektrowni atomowej w Czarnobylu, odznaczył pośmiertnie Władimira Prawika Gwiazdą „Za odwagę”[2].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości Irpień na Ukrainie powstał pomnik Władimira Prawika, a jego imieniem nazwano park miejski. Ponadto jego popiersia ustawiono w Kijowie w Alei Bohaterów Czarnobyla oraz w Czerkasach na terenie Akademii Bezpieczeństwa Pożarniczego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy im. Bohaterów Czarnobyla. Jego nazwisko znajduje się także na pamiątkowych tablicach w Kijowie i Symferopolu. Imieniem Władimira Prawika nazwano ponadto ulice w wielu miejscowościach Ukrainy [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]