Władimir Szuchow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Szuchow
Ilustracja
Data urodzenia 28 sierpnia 1853
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1939
Moskwa
Narodowość Rosja rosyjska
Nagrody Nagroda Leninowska 1929
Praca
Styl modernizm
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej

Władimir Grigoriewicz Szuchow (ros. Влади́мир Григо́рьевич Шу́хов, ur. 28 sierpnia 1853, zm. 2 lutego 1939) – rosyjski inżynier, w 1932 Bohater Pracy Socjalistycznej

Główne jego zaintereso­wania dotyczyły przemysłu naftowego, techniki cieplnej oraz budownictwa.

Wieża Szuchowa w Moskwie

Wynalazca w dziedzinach wydo­bycia, przetwórstwa, przechowywania i transportu ropy naftowej. W dziedzinie techniki cieplnej wynalazł kocioł wodnorurkowy, zwany kotłem Szuchowa. Najbardziej zaznaczył się w budownictwie.

W roku 1896 opracował konstrukcję wieży stalowej w kształcie hiperboloidy obrotowej, odznaczającą się znaczną wytrzymałością, lekkością i prostotą wykonania. Wieża Szuchowa utworzona była z prostych prętów (dogodnych w obróbce i transporcie), leżących na powierzchni hiperboloidy. Konstruktor zademonstrował ją jeszcze w tym samym roku na wystawie w Niżnim Nowgorodzie. Ten typ wieży znalazł bardzo szerokie zastosowanie. Około 200 takich stalowych konstrukcji zbudowano jako wieże ciśnień, latarnie morskie, wieże i anteny radiowe, słupy linii wysokiego napięcia, maszty na okrętach wojennych rosyjskich i amerykańskich, wieże sygnałowe i obserwacyjne przeciwpożarowe. Bu­dowano też wieże wielopiętrowe, składające się z kilku segmentów hiperboloidalnych ustawianych jeden na dru­gim i montowanych opracowaną przez Szuchowa spe­cjalną metodą "teleskopową". Najwyższą z tych wież, sześciokondygnacjową, mierzącą 148,3 m, zbudowano w Moskwie w 1921. W późniejszych latach nada­wano z niej pierwsze w ZSRR programy radiowe, a od 1938 roku również telewizyjne. Chociaż obecnie wieże Szuchowa wypierane są przez konstrukcje bar­dziej racjonalne, zwłaszcza ze względu na parcie wiatru, stosuje się je jeszcze dzisiaj jako rusztowania przy bu­dowie wież żelbetowych.

Poważnym wkładem Szuchowa w rozwój budo­wnictwa były jego prace nad lekkimi, ekonomicznymi przykryciami przestrzennymi, w wielu przypadkach znacznie wyprzedzającymi jego epokę. Projektował i konstruował różne ich typy, m.in. wiszące stalowe powłoki kratowe przekrywające powierzchnie wielu ty­sięcy metrów kwadratowych (demonstrowane w roku 1896 na wystawie w Niżnim Nowgorodzie), lekkie po­krycia łukowe, powłoki o podwójnej krzywiźnie mające zastosowanie w budownictwie przemysłowym – dochodzące do 40 m rozpiętości.

Pod jego kierownictwem zaprojektowano i zbudowano około 180 mostów, w tym szereg dużych, przez takie rzeki, jak Oka, Wołga, Jenisej. Szuchow projektował i kon­struował najrozmaitsze budowle: zbiorniki, elewatory zbożowe, wielkie piece hutnicze, kominy fabryczne, bun­kry na cement, przystanie, doki pływające, stalowe wieżowce i wiele, wiele innych konstrukcji specjalnych. Wyposażył 6 miast w urządzenia wodociągowe. Dokonał podniesienia i wyprostowania pochylonego zabytkowego minaretu w Samarkandzie.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]