Władimir Tatarczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Tatarczuk
Imię i nazwisko Władimir Iosifowicz Tatarczuk
Data i miejsce
urodzenia
25 kwietnia 1966
Matrosowo, obwód magadański, Rosyjska FSRR 
Pozycja pomocnik/napastnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 65 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1983–1984
1984
1985
1985–1994
1992–1994
1994
1995
1996
1997
1998–1999
2000
2000
2001
2002
SKA Karpaty Lwów
Dynamo-d Kijów
FSzM Moskwa
CSKA Moskwa
Slavia Praga
CSKA Moskwa
Al-Ittihad Dżudda
Dinamo-Gazowik Tiumeń
FK Tiumeń
Lokomotiw Niżny Nowogród
Sokoł Saratów
Metałłurg Krasnojarsk
Metalurgs Lipawa
FK Szatura
12 (0)
? (?)
4 (1)
197 (42)
47 (8)
8 (0)
? (?)
11 (3)
20 (0)
56 (2)
5 (1)
6 (?)
19 (2)
? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1983–1984
1987–1988
1987–1991
1992–1994
 ZSRR U-18
 ZSRR olimpijska
 ZSRR
 Rosja
? (?)
10 (0)
9 (1)
7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2002–2003
2003
SDJuSzOR CSKA Moskwa (asystent)
Krasny Oktiabr Moskwa

Władimir Iosifowicz Tatarczuk (ros. Владимир Иосифович Татарчук, ukr. Володимир Йосипович Татарчук, Wołodymyr Josypowicz Tatarczuk; ur. 25 kwietnia 1966 w miejscowości Matrosowo, w obwodzie magadańskim, Rosyjska FSRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził w obwodzie magadańskim, gdzie jego ojciec pracował jako górnik. Kiedy miał 4-lata rodzina wróciła na Ukrainę, do Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie Tatarczuk rozpoczął treningi w miejscowej szkole piłkarskiej. Stamtąd przeniósł się do Internatu Sportowego we Lwowie. W 1983 zadebiutował w składzie SKA Karpat Lwów. W sezonie 1984 występował w drużynie rezerwowej Dynamo Kijów, skąd powrócił do Lwowa. W ramach odbywania służby wojskowej został oddelegowany do CSKA Moskwa. Na początku bronił barw FSzM Moskwa, a potem został podstawowym piłkarzem CSKA. Po rozpadzie ZSRR wyjechał za granicę i bronił barw czeskiej Slavii Praga. Po wygaśnięciu kontraktu wrócił do CSKA, by następnie wyjechać do Arabii Saudyjskiej, gdzie bronił barw Al-Ittihad Dżudda. Po sezonie wrócił do Rosji. Wstępował kolejno w: Dinamie-Gazowiku Tiumeń, FK Tiumeń, Lokomotiwie Niżny Nowogród, Sokole Saratów oraz Metałłurgu Krasnojarsk. Również zaliczył występy w łotyskim zespole Metalurgs Lipawa. W 2002 zakończył karierę w podmoskiewskim klubie FK Szatura.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1983 pierwszy raz został powołany do juniorskiej reprezentacji ZSRR przez selekcjonera Borisa Ignatjewa. Jako zawodnik olimpijskiej reprezentacji zdobył złoty medal Igrzysk w Seulu w 1988. 18 kwietnia 1987 w meczu towarzyskim ze Szwecją zadebiutował w radzieckiej kadrze seniorów. Jako reprezentant ZSRR brał udział w eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1992 oraz jako reprezentant Rosji w meczach kwalifikacyjnych do Mistrzostw Świata w 1994. Na turnieje finałowe jednak nie pojechał.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2003 pracował jako trener dzieci w CSKA Moskwa, a w 2003 prowadził zespół Krasny Oktiabr Moskwa, który występował w Mistrzostwach Rosji drużyn amatorskich.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 3-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1989, 1990, 1991.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]