Władysław Ślewiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Ludwig Ślewiński
SlewinskiWladyslaw.AutoportretWBretonskimKapeluszu.1912.ws.jpg
Autoportret w bretońskim kapeluszu, 1912
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1856
Data i miejsce śmierci 24 marca 1918, Paryż
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl secesja

Władysław Ludwig Ślewiński (ur. 1 czerwca 1856 w Białyninie, gmina Nowa Sucha, powiat sochaczewski, zm. 24 marca 1918 w Paryżu[1]) – polski malarz, jeden z przedstawicieli Młodej Polski i secesji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 czerwca 1856 roku we wsi Białynin nad rzeczką Pisią (gmina Nowa Sucha), a ochrzczony został w kościele w Mikołajewie (gmina Teresin) dnia 19 czerwca 1856 roku o godzinie 9 rano. Władysław był synem Kajetana Ślewińskiego, dziedzica wsi Białynin oraz Heleny z Mysyrowiczów, która zmarła przy porodzie, a jej zwłoki spoczywają do dnia dzisiejszego na cmentarzu blisko kościoła w Mikołajewie. Był on kuzynem malarza Józefa Chełmońskiego, za jego to namową Władysław Ślewiński rozpoczął naukę w Szkole Rysunkowej Wojciecha Gersona i z niej zrezygnował.

W 1928 r. malarz Tytus Czyżewski, uczeń Ślewińskiego, napisał o nim książkę, w której podał, iż jego mistrz urodził się w 1854 w Białyninie nad Pilicą. Od tego czasu autorzy międzywojennych i powojennych haseł encyklopedycznych oraz prac i artykułów poświęconych Ślewińskiemu powielali ten błąd. Trwało to do końca lat 80. XX w., kiedy to profesor Władysława Jaworska, znana historyczka sztuki, za radą proboszcza parafii Mikołajewie Antoniego Szyrwińskiego (1979-1988) i po wglądzie do akt poprawiła ten błąd w swojej książce o Władysławie Ślewińskim.

W 1886 Ślewiński przejął odziedziczony po matce majątek Pilaszkowice, który w krótkim czasie doprowadził do ruiny. W 1888 musiał uciekać przed podatkami do Paryża. W latach 1888-1890 studiował w paryskiej Académie Colarossi. Był związany ze Szkołą z Pont-Aven Paula Gauguina. W latach 1908-1910 był profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W 1910 powrócił do Francji.

Umarł w Paryżu w szpitalu Cochin 24 marca 1918 roku, został pochowany trzy dni później na cmentarzu w Bagneux pod Paryżem.

Naturalnym synem Władysława Ślewińskiego był Władysław Porankiewicz (1884-1924), malarz i grafik.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Malować rozpoczął późno i prawie wszystkie lata okresu twórczego spędził we Francji. Częstym tematem jego prac było morze. Malował liczne martwe natury, pejzaże - skromne, surowe, spokojne. Z Gauguinem i secesją łączyły go środki wyrazu: uproszczenia i spłaszczenie plamy barwnej oraz linearyzm.

W malarstwie posługiwał się delikatną linią, bardziej wyczuwalną niż widzianą, co widoczne jest m.in. w obrazie Czesząca się, gdzie zarówno motyw długich, jak fale lejących się włosów, miękkość oraz płynność form nasuwają myśl o ulubionych przez styl kształtach i układach. Z okresu, gdy przebywał w Krakowie, pochodzi Sierota z Poronina – w ciemnej, zgaszonej gamie syntetycznie ujętych, szerokich plam barwnych.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Czesząca się kobieta – 1897 r.
  • Anemony w wazonie – 1904 r.
  • Sierota z Poronina – 1906 r.
  • Autoportret – 1915 r.
  • Morze wiosną – 1911 r.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]