Władysław Antoni Żmuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Żmuda
Ilustracja
Imię i nazwisko Władysław Antoni Żmuda
Data i miejsce
urodzenia
6 czerwca 1954
Lublin, Polska
Pozycja obrońca
Wzrost 187 cm
Masa ciała 85 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1966–1972
1972–1974
1974–1980
1980–1982
1982–1984
1984
1984–1987
Motor Lublin
Gwardia Warszawa
Śląsk Wrocław
Widzew Łódź
Hellas Werona
Cosmos Nowy Jork
US Cremonese

34 (0)

67 (1)
7 (0)
4 (0)
43 (1)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1973–1986  Polska 91 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
–1989
1989–1990
1997–1999
2000–2002
2002–????
2003
2004–2005
2009–2010
2010–2011
2012
2012–2013
młodzież we Włoszech
Altay SK
 Polska U-21 (asystent)
 Polska (asystent)
 Polska U-20
 Polska (asystent)
 Polska U-21
 Polska U-17
 Polska U-19
 Polska U-20
 Polska U-21
Władysław Żmuda i Wim Jansen. Polska – Holandia 2:0. Chorzów, 1979

Władysław Antoni Żmuda (ur. 6 czerwca 1954 w Lublinie) – polski piłkarz i trener piłkarski.

Życiorys[edytuj]

Na boisku występował w formacji obronnej. Swoją karierę rozpoczynał w Motorze Lublin. Grał także w Gwardii Warszawa, Śląsku Wrocław i Widzewie Łódź, później również w drużynach włoskich (Hellas Werona, US Cremonese) i amerykańskich. W roku 1971 grając w Motorze Lublin wywalczył mistrzostwo Polski w juniorach, w tym samym roku został powołany do reprezentacji Polski juniorów[1]. Trzykrotny mistrz Polski (w 1977 ze Śląskiem, w 1981 i 1982 z Widzewem). W reprezentacji Polski od 1973 do 1986 (91 meczów i 2 gole – to szósty wynik w klasyfikacji); czterokrotnie brał udział w Mistrzostwach Świata w piłce nożnej (1974 – srebrny medal za 3. miejsce oraz nagroda najlepszego młodego zawodnika Mundialu, 1978, 1982 – srebrny medal za 3. miejsce i 1986). Do Żmudy należy rekord występów wśród polskich piłkarzy występujących na MŚ – aż 21 gier w czterech kolejnych finałach (do 1998 roku był to 2 wynik po Uwe Seeler z RFN). Zdobył również srebrny medal olimpijski w Montrealu (1976).

Jako trener współpracował z Pawłem Janasem – szefem reprezentacji olimpijskiej, walczącej bez powodzenia o występ na igrzyskach w Sydney (2000), oraz w 2003, gdy ten prowadził już pierwszą drużynę narodową, następnie z selekcjonerem pierwszej reprezentacji Jerzym Engelem (m.in. na Mundialu w Korei i Japonii 2002). Samodzielnie, bez sukcesów, prowadził polską reprezentację młodzieżową w eliminacjach Młodzieżowych Mistrzostw Europy w 2006.

Od 7 stycznia 2009 r. był następcą Grzegorza Laty na stanowisku przewodniczącego Klubu Wybitnego Reprezentanta. Funkcję tę pełnił do 31 października 2012 r., gdy zastąpił go Dariusz Dziekanowski[2].

Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego we Wrocławiu i Międzynarodową Szkołę Trenerską we Włoszech. Z wykształcenia jest nauczycielem wf i trenerem pierwszej klasy piłki nożnej.

20 marca 2009 został trenerem juniorskiej reprezentacji Polski U-16.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Franciszek Przeklasa: Żmuda: Mamy bardzo dobrą sytuację wyjściową. Trzeba to wykorzystać - NASZ WYWIAD Z LEGENDĄ POLSKIEJ PIŁKI (pol.). wsensie.pl, 2015-02-07. [dostęp 2015-02-11].
  2. E. Kamiński: Dariusz Dziekanowski przewodniczącym Klubu Wybitnego Reprezentanta. Legia.com, 2012-10-31. [dostęp 2012-11-01].

Bibliografia[edytuj]