Władysław Bakałowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Bakałowicz (ur. w 1833 w Chrzanowie, zm. w 1904 w Paryżu) – malarz rodzajowy i portrecista.

W latach 1846–1852 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych[1]. Początkowo malował portrety pastelowe, później zajmował się malarstwem historycznym i rodzajowym. W 1863 roku wyjechał do Paryża, gdzie zyskał powodzenie malując obrazki drobne, przeważnie figury w strojach XVI i XVII wieku, zwłaszcza sceny z życia dworu francuskiego, za panowania Henryka II Walezjusza.

Przykładowe prace[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malinowski, Jerzy., Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa: Wydawn. DiG, 2003, s. 167, ISBN 83-7181-290-6, OCLC 54704215.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]