Władysław Białas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Białas
porucznik piechoty porucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia 9 lub 13 lutego 1891
Rymanów
Data i miejsce śmierci sierpień 1919
pod Kamieniem nad Obem
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie,
Wojsko Polskie na Wschodzie
Jednostki 1 Pułk Piechoty,
1 Pułk Strzelców Polskich
Stanowiska dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Władysław Walenty Białas (ur. 9[1] lub 13 lutego 1891 w Rymanowie[2], zm. w sierpniu 1919 pod Kamieniem nad Obem) – porucznik Wojska Polskiego na Wschodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Józefa i Katarzyny z domu Sołtysik[1]. W 1914 zdał eksternistycznie egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku[2]. Po maturze miał podjąć studia uniwersyteckie na wydziale prawa[2].

Po wybuchu I wojnie światowej 8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[1]. Służył w szeregach 1 pułku piechoty w składzie I Brygady[1]. Po zachorowaniu został zwolniony 15 września 1914[1]. Później był żołnierzem w szeregach armii austro-węgierskiej i korpusów wschodnich od 25 lutego do 13 maja 1918, po czym został wzięty do niewoli niemieckiej[1].

Został żołnierzem Wojska Polskiego na Wschodzie, służył w 1 pułku strzelców polskich w składzie 5 Dywizji Strzelców Polskich i podczas wojny domowej w Rosji pełniąc w stopniu porucznika funkcję dowódcy 8 kompanii w strukturze III batalionu kpt. Werobeja poległ w drugiej połowie sierpnia 1919 w walkach z powstańcami komunistycznymi o miasto Kamień nad Obem[3][4][5].

W 1922 został pośmiertnie został odznaczony przez Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nr 7721)[6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]