Władysław Blinstrub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Blinstrub
Ilustracja
komandor porucznik komandor porucznik
Data urodzenia 5 lipca 1882
Data i miejsce śmierci 13 czerwca 1969
Lublin
Przebieg służby
Lata służby od 1906
Stanowiska dowódca Flotylli Wiślanej, dowódca Flotylli Pińskiej
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka
Późniejsza praca Liga Morska i Rzeczna

Władysław Blinstrub (ur. 5 lipca 1882 roku, zm. 13 czerwca 1969 roku) – oficer Wojska Polskiego w stopniu komandora porucznika, dowódca Flotylli Pińskiej, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej.

Władysław Blinstrub urodził się 5 lipca 1882 roku w zaborze rosyjskim. W 1906 ukończył Morski Korpus w Petersburgu i rozpoczął służbę w Imperatorskiej Marynarce Wojennej. W 1907 roku otrzymał awans na miczmana, natomiast sześć lat później na lejtnanta. Podczas I wojny światowej był przydzielony do Floty Bałtyckiej.

W 1919 roku przybył do Polski i wstąpił do odrodzonej Marynarki Wojennej. Został zweryfikowany jako major marynarki i wyznaczony szefem Sztabu Flotylli Wiślanej. W 1921 roku awansował na komandora porucznika. Od 1921 roku dowodził kanonierką ORP "Komendant Piłsudski". W latach 1922-1924 dowodził Flotyllą Wiślaną w Toruniu, a następnie do 1927 roku Flotyllą Pińską w Pińsku. Z dniem 30 kwietnia 1927 roku przeniesiono go w stan spoczynku.

Zamieszkał w Toruniu i był działaczem Ligi Żeglugi Polskiej, później Ligi Morskiej i Rzecznej. Po II wojnie światowej przeniósł się do Lublina, gdzie zmarł 13 czerwca 1969 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Sawicki [red:] Kadry Morskie Rzeczypospolitej: Tom II, Polska Marynarka Wojenna, Część I, Korpus oficerów 1918-1947, Wyższa Szkoła Morska Gdynia 1996, ​ISBN 83-86703-50-4