Władysław Ciechoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Ciechoński
Ilustracja
chorąży obserwator chorąży obserwator
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1898
Bychawa
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1920
Tłuszcz
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Polowa Odznaka Obserwatora
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Władysław Ciechoński (ur. 4 marca 1898 w Bychawie, zginął 12 sierpnia 1920 w Tłuszczu) – chorąży obserwator Wojska Polskiego II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę średnią Handlową Szkołę Męską w Lublinie. Jak wielu uczniów tej szkoły działa przed wybuchem wojny w organizacjach niepodległościowych. Po utworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej wszedł w jej skład i brał udział w wielu akcjach zbrojnych. Pod koniec wojny zostaje zatrzymany przez Austriaków i skazany na 3 lata więzienia.

Wraz z rozbrojeniem Austriaków został uwolniony z więzienia. Natychmiast zgłosił się do tworzonego Wojska Polskiego. Przydzielony został do 39 Eskadry Breguetów[1]. Z eskadry wysłany został do Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Warszawie. Po ukończeniu szkoły w lutym 1920 roku na ochotnika zgłasza się na front. Tutaj walczy ze swoją eskadrą w walkach w wojnie polsko-bolszewickiej będąc wielokrotnie wyróżnianym za odwagę.

12 sierpnia 1920 roku razem z podporucznikiem pilotem Franciszkiem Rudnickim wziął udział w akcji przeciw bolszewikom pod Tłuszczem koło Warszawy. W czasie wykonywania zadania obaj zostali ranni. Ciechoński zmarł z ran w czasie lotu powrotnego.

Pośmiertnie, 8 czerwca 1922, mianowany podporucznikiem z dniem 12 sierpnia 1920 w korpusie oficerów Wojsk Aeronautycznych[2]. Również pośmiertnie odznaczony został Polową Odznaką Obserwatora (1928) oraz Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wkrótce eskadrę przemianowano na 16 Eskadrę Wywiadowczą.
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 15.07.1922 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Romeyko: Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa. Warszawa: Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Poległych Lotników, 1933. (pol.)