Władysław Gonzaga Myszkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Gonzaga Myszkowski
Herb
Jastrzębiec
Rodzina

Myszkowscy herbu Jastrzębiec

Data urodzenia

ok. 1593

Data śmierci

1658

Ojciec

Zygmunt Myszkowski

Matka

Elżbieta Bogusz

Żona

Anna Mohylanka

Władysław Gonzaga Myszkowski (ur. ok. 1593, zm. przed 7 czerwca 1658 roku) – wojewoda krakowski (od 1656), wojewoda sandomierski (od listopada 1649), wojewoda bracławski (od marca 1649), IV ordynat Ordynacji Myszkowskich, rotmistrz wojsk koronnych w 1630 roku, starosta grodecki, mościcki, medycki, grabowiecki, rotmistrz wojska powiatowego województwa krakowskiego w 1648 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Zygmunta Myszkowskiego, I ordynata i Elżbiety Bogusz, kasztelanki zawichostskiej oraz brat Jana (II ordynata) i Ferdynanda (III ordynata)[2].

W 1622 roku studiował w Bolonii, w 1642 roku wpisał się do albumu Uniwersytetu Padewskiego. W 1632 roku podpisał elekcję Władysława IV Wazy z województwa krakowskiego. Poseł na sejm 1645 roku i sejm 1646 roku z ziemi przemyskiej[3]. Poseł województwa krakowskiego na sejm zwyczajny 1637 roku. Podpisał akt elekcji Jana II Kazimierza Wazy w 1648 roku.

W 1648 roku po klęsce piławieckiej w czasie powstania Chmielnickiego Jeremi Wiśniowiecki powierzył mu obronę obleganego przez Bohdana Chmielnickiego Zamościa. Wziął udział w bitwie pod Beresteczkiem w 1651 roku.

Deputat z Senatu do Trybunału Skarbowego w Radomiu w 1652 roku i we Lwowie w 1653 roku.

W czasie potopu szwedzkiego w 1655 roku udał się wraz z królem Janem II Kazimierzem Wazą na emigrację na Śląsk[4].

W roku 1657 wystawił na własny koszt kościół w Stradowie (gmina Czarnocin). Żonaty z Anną Mohilanką, córką Jeremiego, hospodara mołdawskiego.

Zmarł bezpotomnie w 1658 roku jako ostatni ze starszej linii rodu Myszkowskich. Pochowany został w mauzoleum Myszkowskich w kościele dominikanów pw. św. Trójcy w Krakowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Kupisz, Wojska powiatowe samorządów Małopolski i Rusi Czerwonej w latach 1572 – 1717, Lublin 2008, s. 419.
  2. Robert Zwierzyniecki, Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz Książ i Szaniec, Kraków 2017, s. 38.
  3. Kazimierz Przyboś. Reprezentacja sejmowa ziemi przemyskiej w latach 1573-1695, w: Rocznik Przemyski Tom 34 (1998), Nr 4, s. 30.
  4. Adam Przyboś: Myszkowski (Gonzaga-Myszkowski) margrabia na Mirowie Władysław h. Jastrzębiec udostojniony, Polski Słownik Biograficzny, t. XXII/1977

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. XI. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1914, s. 373.
  • Robert Zwierzyniecki: Ordynacja Myszkowskich czyli kto miał Chroberz, Książ i Szaniec. Kraków: Ridero, 2017, s. tak. ISBN 978-83-8104-906-1.