Władysław Kawula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Kawula
Pełne imię i nazwisko Władysław Kazimierz Kawula
Data i miejsce urodzenia 27 września 1937
Kraków
Data i miejsce śmierci 1 lutego 2008
Kraków, Polska
Wzrost 184 cm
Pozycja stoper
Kariera juniorska
Lata Klub
KS Prądniczanka
1951–1956 Gwardia-Wisła/Wisła Kraków
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1956–1971 Wisła Kraków 358 (33)
1971–1973 AAC Eagles
1973–1974 Victoria Jaworzno
1974–1977 Kalwarianka Kalwaria Z.
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1960–1962 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Victoria Jaworzno
AAC Eagles
Lechia Sędziszów Małopolski
Polna Przemyśl
Kalwarianka Kalwaria Zebrzydowska

Władysław Kazimierz Kawula (ur. 27 września 1937 w Krakowie, zm. 1 lutego 2008 tamże[1]) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Wieloletni zawodnik krakowskiej Wisły i reprezentant Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowany na krakowskiej Olszy[2] pierwsze kroki w sportowej karierze stawiał w pobliskiej Prądniczance.

Zawodnikiem Wisły Kraków został w 1951[3] i spędził w tym klubie równo 20 lat. W I lidze zadebiutował 17 czerwca 1956[2]. Łącznie rozegrał 329 meczów pierwszoligowych, co przez lata było rekordem klubu[3] (lepszy wynik osiągnął Arkadiusz Głowacki). Należy do elitarnego Klubu 300 – jest na 37. miejscu[4], kiedy kończył karierę był w pierwszej piątce zawodników o największej liczbie występów w najwyższej klasie rozgrywkowej. Znany był jako świetny wykonawca rzutów wolnych i karnych. Wielokrotnie pełnił funkcję kapitana drużyny. W 1967 zdobył Puchar Polski.

Po odejściu z Wisły występował w polonijnym klubie White Eagles Chicago, a następnie, po powrocie do kraju, w zespołach niższych lig – w Victorii Jaworzno oraz Kalwariance Kalwaria, gdzie zakończył karierę w wieku 40 lat[3].

Został pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie[5].

Od 29 kwietnia 2015 roku jego imię nosi stadion Prądniczanki[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji zadebiutował 28 września 1960 w meczu z Francją, ostatni raz zagrał w 1962. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 5 spotkań.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego starszy syn Artur również był piłkarzem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]