Władysław Komar (starszy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Władysław Komar, także Władysław Komar-Zaborzyński, na Litwie znany jako Vladislavas Komaras (ur. 11 listopada 1910 w Rogówku k. Poniewieża, dziś Ragyvele, Litwa, zm. 20 czerwca 1944 w Podbrzeziu k. Wilna) – ziemianin polski, sportowiec, żołnierz podziemia.

Życiorys[edytuj]

Potomek rodziny bojarskiej, pieczętującej się herbem własnym. Mieszkał w majątku Rogówek. Żonaty z Wandą z Jasieńskich, znaną lekkoatletką, miał z nią córkę Marię Beatę i syna Władysława.

Absolwent Instytutu d'Agriculture w Gemblaux (Belgia) i Uniwersytetu Poznańskiego. Zawodnik AZS Poznań, uprawiał bieg na 110 m przez płotki i skoki lekkoatletyczne. Był reprezentantem Polski.

Od 1934 przebywał na Litwie kowieńskiej. Kontynuował karierę sportową w polonijnym klubie Sparta Kowno. Był reprezentantem Litwy w biegu na 110 m przez płotki i w skoku wzwyż (7. miejsce w ME 1934 z wynikiem 1.80).

W czasie II wojny światowej zaangażował się w działalność polskiego ruchu oporu. Należał do ZWZ-AK, przyjmując pseudonim "Malutki". W 1941 za zgodą Komendy Okręgu ZWZ przyjął stanowisko zastępcy kierownika Zarządu Gospodarstw Rolnych Ostland (Landbewirstschaftungsgesellschaft Ostland) na okręg wileński, starając się obsadzać administrację majątków Polakami, dzięki czemu można było zaopatrywać w żywność partyzanckie oddziały czy zatrudniać polską młodzież, chroniąc ją przed wywiezieniem na roboty do Niemiec.

Władysław Komar pełnił też funkcję administratora majątku Glinciszki. Przybyły, wraz z reprezentantami zarządu Landbewirstschaftungsgesellschaft Ostland (Niemcami i Holendrem) w trakcie mordu na ludności cywilnej w czerwcu 1944 roku, został zamordowany przez litewskich nacjonalistów w drodze powrotnej do Wilna. Mimo obecności niemieckiego kapitana wyciągnięto go z samochodu w okolicach Podbrzezia i zmasakrowano, biorąc podobno za komendanta Aleksandra Krzyżanowskiego "Wilka". Został pochowany na Rossie.

Bibliografia[edytuj]

  • Longin Tomaszewski, Kronika wileńska 1941-1945, Oficyna Wydawnicza Pomost, Warszawa, ​ISBN 83-85521-09-7
  • Irena Sławińska, Szlakami moich wód, Norbertinum, Lublin 2004, ​ISBN 83-7222-177-4

Linki zewnętrzne[edytuj]