Władysław Komendarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Komendarek
Ilustracja
Władysław Komendarek podczas koncertu
Pseudonim Gudonis
Data i miejsce urodzenia 10 października 1948
Sochaczew
Instrumenty gitara rytmiczna
syntezator
instrument klawiszowy
Gatunki muzyka elektroniczna
new age
rock progresywny
Zawód kompozytor,
muzyk,
aranżer/producent
Aktywność od 1973
Wydawnictwo Polskie Nagrania
Polton
Pronit
PMC System/GAD/Generator
Powiązania Grupa Dominika
Exodus (1976-1984)
Współpracownicy
Paweł Birula
Odznaczenia
Nagroda złotego ucha na festiwalu producentów w Łodzi
Strona internetowa
Władysław Komendarek mówi o początkach swojej fascynacji muzyką elektroniczną
Andrzej Dudek-Dürer, Jorgos Skolias, Jarosław Pijarowski, Władysław Komendarek przed koncertem w Bydgoszczy (2014 r.)

Władysław Komendarek (ur. 10 października 1948[1] w Sochaczewie) – polski muzyk, instrumentalista, związany z grupą muzyczną Exodus, w latach 80. XX wieku rozpoczął karierę solową. Od 1984 r. komponuje muzykę elektroniczną. Jest potomkiem w linii prostej Michała Kleofasa Ogińskiego, autora słynnego poloneza Pożegnanie Ojczyzny.

Działalność muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jest muzykiem o zróżnicowanych zainteresowaniach, ale bez trudu można w jego twórczości wyróżnić trzy zasadnicze nurty: fascynację klasycznymi utworami muzyki poważnej (fortepianowej, organowej itd.), którą z powodzeniem „przekłada” na współczesne brzmienia syntezatorów; eksperymentalne realizacje elektroniczne, przynoszące mu uznanie dzięki oryginalnym pomysłom, muzycznej wyobraźni oraz – co nie jest bez znaczenia – bogatemu instrumentarium; oraz – zwłaszcza na początku swej działalności – tworzenie muzyki nieco łatwiejszej w odbiorze, czego przykładem np. płyta Dotyk chmur.

W połowie lat 70. był członkiem Grupy Dominika utworzonej przez Dominika Kutę, wcześniej współpracującego z Czerwonymi Gitarami.

W 1979 zagrał wraz z Pawłem Birulą z Exodusu na płycie Rezerwat miłości Skaldów.

W 1985 r. wystąpił na festiwalu w Jarocinie, gdzie – w hołdzie J.S. Bachowi z okazji 300. rocznicy urodzin – wykonał obszerną suitę Powrót z materii międzygwiazdowej, pozostając jednak w klimacie bliskim instrumentalnemu rockowi. Pojawił się również na następnej jarocińskiej imprezie i, w 1986 r., zaprezentował tam Zabawę kosmicznych dzieci.

Od 2013 r. współpracuje z Jarosławem Pijarowskim oraz Teatrem Tworzenia[2].

Niektóre osiągnięcia Władysława „Gudonisa” Komendarka:

  • albumy autorskie (płyty analogowe, kasety, płyty kompaktowe),
  • muzyka do wielu spektakli teatralnych (m.in. teatr w Lublinie) i filmów,
  • zagraniczne koncerty (solo – Holandia, Austria, Niemcy, z grupą Exodus – były Związek Radziecki, Niemcy),
  • koncerty w wielu polskich miastach i na festiwalach (np. Jarocin),
  • wysokie miejsca niektórych utworów na liście przebojów muzyki elektronicznej Top Tlen w III Programie Polskiego Radia.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy nagrane samodzielnie[edytuj | edytuj kod]

Albumy nagrane w kooperacji[edytuj | edytuj kod]

Płyty nagrane z grupą Exodus[edytuj | edytuj kod]

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • Looking East – Electronic East. Synthesier music from Poland (CD – Erdenklang 1990)
  • El Club/Sampler 1 (CD – Digiton 1994)
  • Polish Fan Club of Tangerine Dream – sampler vol.1 (CD – X-Serwis 1995)
  • Moogazyn (CD – X-Serwis/Tangram 1996)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • Leśna przechadzka/Tęsknota żeglarza (Tonpress 1985)
  • Sen Szoguna/Opętanie (Tonpress 1987)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 153. ​ISBN 83-7129-570-7​.
  2. J.Pijarowski & J. Pawlewicz: OFF - Życie bez dotacji. Bydgoszcz: Arcanus i ICB Polska, 2015, s. 35-51. ISBN 978-83-88079-33-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]