Władysław Kunicki-Goldfinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Władysław J. H. Kunicki-Goldfinger (ur. 13 lutego 1916 w Krakowie, zm. 14 sierpnia 1995 w Warszawie) – polski mikrobiolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, działacz socjalistyczny.

Życiorys[edytuj]

W latach 1934–1937 członek Legionu Młodych-Lewica, a od 1937 roku członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1940 trafił do ZSRR i został zesłany w okolice Archangielska. Następnie żołnierz II Korpusu Polskiego w ZSRR. W 1947 roku powrócił do Polski. W 1976 roku sygnatariusz Listu 101 do Sejmu, współpracownik Komitetu Obrony Robotników. W 1981 roku internowany. 17 października 1987 roku jeden z założycieli PPS, w roku 1987 przez rok członek Rady Naczelnej partii. W 1991 roku znalazł się wśród współzałożycieli Solidarność Pracy.

Od 1965 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, od 1980 członkiem rzeczywistym. Autor kilku podręczników akademickich m.in. Życie bakterii oraz książek dotyczących ewolucji. Członek-założyciel, przewodniczący Kasy Pomocy Naukowej i członek rady programowej Towarzystwa Kursów Naukowych. W 1989 roku Uniwersytet Wrocławski, a w 1990 Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej przyznały mu tytuł doktora honoris causa[1].

Jako przedstawiciel strony solidarnościowo-opozycyjnej uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw nauki, oświaty i postępu technicznego.

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1950)[2].

Pochowany w Lublinie.

W PRL informacje na temat Władysława Kunickiego-Goldfingera podlegały cenzurze. W 1977 roku jego nazwisko znajdowało się na specjalnej liście osób pod szczególną kontrolą cenzury. Zalecenia cenzorskie dotyczące jego osoby zanotował Tomasz Strzyżewski, który w swojej książce o peerelowskiej cenzurze opublikował notkę informacyjną z 7 stycznia 1977 roku Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. Wytyczne dla cenzorów wymieniały jego nazwisko z adnotacją: "Wszelkie próby popularyzowania w środkach masowego przekazu (prasa codzienna, radio, TV, tygodniki społeczno-polityczne) niżej wymienionych osób należy sygnalizować kierownictwu GUKPPiW". Zalecenia cenzorskie zezwalały jedynie na publikacje w prasie specjalistycznej, naukowej oraz skryptach itp.[3].

Książki[edytuj]

  • Władysław Kunicki-Goldfinger, "Dziedzictwo i przyszłość. Rozważania nad biologią molekularną, ewolucja i człowiekiem", PWN, Warszawa, 1976, ss. 473.
  • Władysław Kunicki-Goldfinger, "Życie bakterii", wyd. czwarte zmienione, PWN, Warszawa 1982, ss. 618.
  • Władysław Kunicki-Goldfinger, "Szukanie możliwości. Ewolucja jako gra przypadków i ograniczeń" PWN, Warszawa 1989, ss. 308.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]