Władysław Pełczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Pełczewski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1917
Charków
Data i miejsce śmierci 19 grudnia 2006
Łódź
Profesor nauk technicznych
Specjalność: teoria sterowania
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1951 – nauki techniczne
Politechnika Łódzka
Profesura 1954
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Wydział IV – Nauk Technicznych, Komitet Automatyki i Robotyki, Komitet Elektrotechniki
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Paula Sabatier w Tuluzie – 1985)
(Politechnika Łódzka – 1995)
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Łódzka
Okres zatrudn. 1945–1988
Dziekan
Wydział Elektryczny PŁ
Okres spraw. 1959–1960
Poprzednik Bronisław Sochor
Następca Karol Przanowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Władysław Pełczewski (ur. 12 grudnia 1917 w Charkowie, zm. 19 grudnia 2006 w Łodzi) – polski uczony i inżynier, jeden ze współtwórców Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej.

Na tym Wydziale Profesor wykształcił ponad 40 roczników młodzieży akademickiej, rozwijał swoje twórcze i pionierskie badania naukowe oraz kreował kadrę naukową w uprawianych przez siebie specjalnościach. Temu Wydziałowi wreszcie poświęcił Profesor swoją wiedzę, umiejętności i zdolności organizacyjne. Był założycielem, twórcą Katedry Napędu Elektrycznego, Katedry Automatyki, a później Instytutu Automatyki, dziekanem Wydziału Elektrycznego oraz przez cały czas swej pracy przewodniczącym lub członkiem licznych komisji, zespołów i ciał kolegialnych.

Studia wyższe ukończył na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej w 1946 roku. Pracę w Politechnice Łódzkiej rozpoczął jeszcze jako student obejmując stanowisko młodszego asystenta (1 VIII 1945) i przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1951 r. Początkowo pracował w Katedrze Maszyn Elektrycznych (1946–52). Zorganizował Katedrę Napędu Elektrycznego przekształconą później w Katedrę Automatyki i Instytut Automatyki, którymi kierował do emerytury.

Profesor Władysław Pełczewski należy niewątpliwie do grona najwybitniejszych uczonych w obszarze elektrotechniki i automatyki. Niezwykle cenne monografie wydane m.in. w Niemczech i we Francji, rozprawy i artykuły o wielkiej wadze dla nauki weszły na trwałe do polskiej i międzynarodowej literatury na ten temat i były fundamentalne dla rozwoju nauki w obszarze automatycznej regulacji układów napędowych. Swoje prace prezentował na zaproszenie w licznych uniwersytetach: w Tuluzie, Paryżu, Grenoble, Rzymie, Bolonii, Padwie, Siegen, Darmstadt, Monachium, Zurychu, Mediolanie, Sztokholmie, Glasgow i Delft. O skupionym wokół Niego gronie współpracowników i wychowanków, których zaraził skutecznie swoją pasją jeszcze za jego życia zaczęto mówić jako o łódzkiej szkole automatyki, której osiągnięcia są szeroko znane i kontynuowane w kraju i za granicą. Dowodem powszechnego uznania osiągnięć Profesora są m.in. członkostwo rzeczywiste Polskiej Akademii Nauk, liczne funkcje w ogólnopolskich organizacjach i towarzystwach czy doktoraty Honoris Causa Uniwersytetu Paula Sabatier w Tuluzie i Politechniki Łódzkiej[1].

Profesor Pełczewski potrafił znakomicie godzić szerokie horyzonty humanistyczne i rozległą erudycję z pozycją nieprześcignionego eksperta w uprawianych przez siebie dziedzinach. Wszystko to stawia go w rzędzie najwybitniejszych autorytetów, w wąskim gronie ludzi, których umysł, praca i działalność publiczna tworzą historię nauki polskiej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doktorat honoric causa. Strona Politechniki Łódzkiej. [dostęp 2014-10-21].
  2. Zeszyt Nr 38 ŁTN. Seria: Sylwetki Łódzkich Uczonych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 199.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]