Władysław Pinkus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Pinkus
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 czerwca 1850
Płońsk

Data i miejsce śmierci

29 września 1929
Łódź

Zawód, zajęcie

lekarz

Władysław Pinkus (ur. 18 czerwca 1850 r. w Płońsku, zm. 29 września 1929 r. w Łodzi)[1] – polski lekarz i działacz społeczny. Był twórcą i wieloletnim kierownikiem Miejskiego Pogotowia Ratunkowego w Łodzi.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Zainicjował powstanie w Łodzi taniego ambulatorium dla robotników. Podczas I wojny światowej był członkiem władz gminy żydowskiej w Łodzi[2][3].

Pogotowie ratunkowe[edytuj | edytuj kod]

Dzięki jego inicjatywie, staraniom łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego i ofiarności łodzian, w maju 1899 powstało Towarzystwo Doraźnej Pomocy Lekarskiej. Towarzystwo to już 1 grudnia 1899 otworzyło, pierwszą w Łodzi, stację Pogotowia Ratunkowego (2 lata wcześniej pogotowie ratunkowe powstało w Warszawie)[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Pinkus, graedu.pl [dostęp 2021-08-16].
  2. a b Księga Pamiątkowa 25-lecia pracy Pogotowia Ratunkowego w Łodzi, s. 5
  3. a b Monik@, baedeker łódzki: Doktor Pinkus i historia Pogotowia Ratunkowego w Łodzi., baedeker łódzki, 22 marca 2018 [dostęp 2021-08-16].