Władysław Przybysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Przybysz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1900
Inowrocław, Niemcy
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 1976
Bydgoszcz, Polska
Pozycja lewy łącznik
Wzrost 174 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)

1921–1930
KS Posnania
Warta Poznań
Polonia Bydgoszcz

118 (85)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1928  Polska 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja

Polonia Bydgoszcz
Ciszewski Bydgoszcz

Władysław Przybysz (ur. 26 maja 1900 w Inowrocławiu, zm. 31 grudnia 1976 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, napastnik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Gracz KS Posnanii (znany początkowo też jako KS Normania), następnie Warty Poznań, (mistrz Polski 1929 roku[1]), wicekról strzelców (1929 roku), dwukrotny reprezentant Polski. Wraz z Wawrzyńcem Stalińskim byli podporą reprezentacji Polski, tworzyli niezapomnianą parę snajperów na ligowych boiskach (Przybysz 24 gole, Staliński 23). W reprezentacji Polski wystąpił w oficjalnym meczu tylko raz, w rozegranym 1 lipca 1928 spotkaniu ze Szwecją, które Polska wygrała (2:1)[2]. W 1925 wystąpił w spotkaniu z Czechosłowacją, które dziś znajduje się na liście nieoficjalnych spotkań kadry. W 1930 roku opuścił Wartę i przeniósł się do Bydgoszczy, obejmując posadę pierwszego trenera drużyny BKS Polonii Bydgoszcz pracując jednocześnie, jako agent ubezpieczeniowy. Najprawdopodobniej został sprowadzony do Bydgoszczy przez ówczesnego prezesa BKS Polonia, dyrektora Banku Polskiego Stanisława Wodę, by pomóc piłkarzom w awansie do I Ligi. Równocześnie jest działaczem Okręgowego Związku Piłki Nożnej, odpowiada za sędziowanie. W czasie okupacji mimo gróźb odmawia przyjęcia niemieckiej III grupy – podpisania volkslisty i pracy trenerskiej z młodzieżą niemiecką. Prowadzi jednocześnie z narażeniem życia w bydgoskim lasku gdańskim „tajne zajęcia z piłki nożnej dla młodzieży polskiej”. Po II wojnie światowej ponownie opiekował się przez krótki czas drużyną biało-czerwonych. Był pierwszym i jak na razie jedynym sędzią z Bydgoszczy mającym status sędziego międzynarodowego. Sędzia główny finału Pucharu Polski 1951 Ruch ChorzówWisła Kraków (2:0). Zmarł 31 grudnia 1975 roku. Pochowany został na cmentarzu przy Parafii Rzymskokatolickiej Zmartwychwstania Pańskiego w Bydgoszczy.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Złota Odznaka Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej

Mecze w reprezentacji „A”[edytuj | edytuj kod]

L.p. Data Miejsce Gospodarz vs Gość Wynik Bramki Uwagi
1. 1 lipca 1928 Katowice  Polska
-
 Szwecja
2:1
Mecz towarzyski
Przegląd sportowy z 07.08.1924 roku. Artykuł dotyczący meczu z 03.08.1924 roku, Warta Poznań – Cracovia (4:1).
Władysław Przybysz w stroju sędziego
Władysław Przybysz (pierwszy od prawej) – Warta Poznań – Cracovia (4:1). Mecz towarzyski w Poznaniu, niedziela 3 sierpnia 1924 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Owsiański, Tomasz Siwiński „Historia futbolu wielkopolskiego”, wydawnictwo – Zibigrafia, Poznań 2013.
  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017