Władysław Rymkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Rymkiewicz
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1900
Kalisz
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 1984
Łódź
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura piękna
Plaque Władysław Rymkiewicz, Łódź 8 Narutowicza Street.jpg

Władysław Rymkiewicz, pierwotnie Szulc (ur. 17 maja 1900 w Kaliszu, zm. 13 stycznia 1984 w Łodzi) – polski prozaik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Bronisława Szulca i Ireny z Rymkiewiczów. Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował jako prozaik w 1925 na łamach tygodnika „Bluszcz”. W latach 1926–1944 pracował jako adwokat (m.in. w Pułtusku). W 1929 roku ogłosił swój pierwszy tom opowiadań Pan swego życia. Od 1945 roku mieszkał w Łodzi.

Żonaty od 1931 z lekarką Hanną Baranowską, miał córkę Alinę oraz syna Jarosława Marka, literata.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Carewicz na ulicach Krakowa
  • Chłodne spojrzenie
  • Czas pojedna, trawa porośnie
  • Człowiek o dwóch twarzach (z Bodganem Tuhanem)
  • Długie czekanie
  • Dworzanin pana Morsztyna
  • Eksmisja
  • Fatamorgana
  • Konferencja u mecenasa
  • Lew Lechistanu
  • Ludzie bez jutra
  • Noc saska
  • Pan swego życia
  • Portret królowej
  • Prawo do miłości
  • Rafał z lasu
  • Raj utracony
  • Romans królewski
  • Rycerze i ciury
  • Trzystu pod Dobrą. Powieść historyczna z roku 1863
  • Ucieczka z ziemi obiecanej
  • Widok z Księżego Młyna
  • Wtajemniczenie
  • Ziemia wyzwolona

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939–1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • Alicja Szałagan, Rymkiewicz Władysław, 1900–1984, prozaik, w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny, tom VII: R–Sta (pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan), Warszawa 2001, s. 146–148