Władysław Skalski (inżynier)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Skalski
Poseł Władysław Skalski X kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1941
Nowy Targ
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 2011
Kraków
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Władysław Józef Skalski (ur. 25 marca 1941 w Nowym Targu, zm. 20 sierpnia 2011 w Krakowie) – polski inżynier, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

W 1963 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Do 1993 pracował w Nowotarskich Zakładach Przemysłu Skórzanego „Podhale”, dochodząc do stanowiska głównego specjalisty oraz doradcy dyrektora. Był autorem wzorów użytkowych i patentów.

W 1980 przystąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Przewodniczył komisji zakładowej, wszedł w skład zarządu regionu, był także delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany 13 grudnia 1981 na okres trzech miesięcy. Po zwolnieniu działał w niejawnych strukturach związku, współpracował z Prymasowskim Komitetem Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom.

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z okręgu Nowy Targ z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W kolejnych wyborach bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Partii Chrześcijańskich Demokratów, po czym wycofał się z działalności politycznej.

Był zarządcą komisarycznym jednego z uzdrowisk i likwidatorem kombinatu budowlanego, później prowadził z żoną Galerię Antyczną w Nowym Targu, w 2006 przeszedł na emeryturę. Opublikował m.in. Solidarność Podhala (2001), „Solidarność” w Nowotarskich Zakładach Przemysłu Skórzanego „Podhale” w Nowym Targu 1980–1981 (2005) i Pierwsza pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski. Jan Paweł II w Nowym Targu. 8 czerwca 1979 w dokumentach Służby Bezpieczeństwa (2008). W 2005 zainicjował powołanie regionalnej grupy Ujawnić Prawdę.

W 2009 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 2015 pośmiertnie otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[2]. W 2012 pośmiertnie uhonorowano go nagrodą Świadek Historii, przyznawaną przez Instytut Pamięci Narodowej[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]