Władysław Teofil Bartoszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Teofil Bartoszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 października 1955
Warszawa
Zawód, zajęcie menedżer
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor nauk
Edukacja historyk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski,
Uniwersytet w Cambridge
Uczelnia Collegium Civitas
Pracodawca m.in. JP Morgan, Credit Suisse, PGE, ING, MSZ
Rodzice Antonina Mijal,
Władysław Bartoszewski
Dzieci dwie córki

Władysław Teofil Bartoszewski (ur. 22 października 1955[1] w Warszawie[2]) – polski historyk, doktor antropologii, wykładowca akademicki[3], syn Władysława Bartoszewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1980 roku uzyskał tytuł magistra sztuki, antropologii i historii na Uniwersytecie Warszawskim[4]. W 1984 uzyskał tytuł doktora filozofii i antropologii społecznej na Uniwersytecie w Cambridge[4].

W latach 1986–2000 był nauczycielem historii nowożytnej i polityki na Wadham College. W latach 1988–2000 był nauczycielem historii nowożytnej i polityki na Lady Margharet Hall. W latach 1989–2000 był nauczycielem historii Żydów dla studentów zewnętrznych na Uniwersytecie Londyńskim. Od września 1990 do września 1991 był wykładowcą na wydziale historii na University of Warwick[4].

Był współzałożycielem Instytutu Studiów Polsko–Żydowskich w Oxfordzie[4].

Od 2015 roku jest kierownikiem katedry im. W. Bartoszewskiego w Collegium Civitas w Warszawie[4].

Działalność biznesowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1997–2000 pracował w amerykańskim banku inwestycyjnym JP Morgan w Londynie i w Warszawie (jako szef banku na Polskę), gdzie nadzorował m.in. projekty w sektorze telekomunikacyjnym i energetycznym[4]. Następnie był dyrektorem zarządzającym w ING Barings[4].

W latach 2007–2012 pracował w szwajcarskim banku Credit Suisse, ostatnio jako dyrektor generalny banku w Polsce[4]

W latach 2012–2016 był zatrudniony w Grupie Kapitałowej PGE jako prezes zarządu Domu Maklerskiego PGE oraz wiceprezes spółki Exatel S.A[5].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2016 roku pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako doradca ministra[4].

W 2018 roku podjął współpracę z Polskim Stronnictwem Ludowym. Poparł kandydatów tej partii w wyborach samorządowych w Warszawie[6].

W 2019 roku bezskutecznie kandydaował do Parlamentu Europejskiego na liście Koalicji Europejskiej z ramienia PSL. Zdobył wówczas 35 075 głosów w okręgu wyborczym nr 4[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniny Mijal i Władysława Bartoszewskiego. Jego żoną jest Alexandra Richie. Ma dwie córki. Posiada obywatelstwo polskie oraz brytyjskie[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MamPrawoWiedziec.pl, MamPrawoWiedziec.pl [dostęp 2019-08-09].
  2. Władysław Teofil Bartoszewski - Kandydat w wyborach do Parlamentu Europejskiego 2019, koalicjaeuropejska.pl [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  3. Kierownicy, Collegium Civitas, 12 stycznia 2016 [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  4. a b c d e f g h i Władyslaw T. Bartoszewski. linkedin.com.
  5. Prabook, prabook.com [dostęp 2019-06-08].
  6. Mikołaj Pietraszewski, Jakub Stefaniak przedstawił startujących do rady Warszawy i sejmiku. Wśród nich matka Gołoty, popiera ich syn Bartoszewskiego, Radio Zet, 14 września 2018 [dostęp 2019-06-08].
  7. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019, wybory.gov.pl [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  8. Magdalena Rigamonti, Władysław Teofil Bartoszewski: Nie małpuję ojca świadomie [WYWIAD], gazetaprawna.pl, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-07].

Źródła[edytuj | edytuj kod]