Władysław Teofil Bartoszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Teofil Bartoszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 października 1955
Warszawa
Zawód, zajęcie menedżer
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor nauk
Edukacja historyk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski,
Uniwersytet w Cambridge
Uczelnia Collegium Civitas
Pracodawca m.in. JP Morgan, Credit Suisse, PGE, ING, MSZ
Rodzice Antonina Mijal,
Władysław Bartoszewski
Dzieci dwie córki

Władysław Teofil Bartoszewski (ur. 22 października 1955 w Warszawie) – polski historyk, antropolog, wykładowca akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie, gdzie ukończył liceum. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego (magisterium na Wydziale Historycznym) i Uniwersytetu Cambridge, gdzie obronił doktorat na Wydziale Antropologii Społecznej. W latach 1976–1980 współpracował z Komitetem Obrony Robotników, a zwłaszcza z Niezależną Oficyną Wydawniczą (NOWA).

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Wykładał na Uniwersytecie w Cambridge, był wykładowcą na Uniwersytecie Warwick i był samodzielnym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Oksfordzkim.

W latach 90. zajmował się doradztwem strategicznym w angielskich i francuskich firmach COBA-M.I.D. oraz Central Europe Trust Company. W tym okresie specjalizował się w opracowywaniu strategii wejścia międzynarodowych korporacji i funduszów inwestycyjnych na rynki Europy Środkowej i Wschodniej.

W latach 1992–1993 mieszkał i pracował w Kijowie. W latach 1993–1997 oraz 2004–2005 mieszkał i pracował w Moskwie, skąd nadzorował działalność spółki na Ukrainie. W latach 1997–2000 pracował w amerykańskim banku inwestycyjnym JP Morgan w Londynie i w Warszawie (jako szef banku na Polskę), gdzie nadzorował m.in. projekty w sektorze telekomunikacyjnym i energetycznym. Następnie był dyrektorem zarządzającym w ING Barings odpowiedzialnym za wszystkie związane z Polską transakcje: fuzji i przejęć oraz na rynkach kapitałowych.

Koordynował też problematykę bezpieczeństwa energetycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie był zatrudniony na stanowisku doradcy ministra.

W latach 2007–2012 pracował w szwajcarskim banku Credit Suisse, ostatnio jako dyrektor generalny banku w Polsce. 

W latach 2012–2016 był zatrudniony w Grupie Kapitałowej PGE jako prezes zarządu Domu Maklerskiego PGE oraz wiceprezes spółki Exatel S.A[1].

Od 2015 kierownik katedry im. W. Bartoszewskiego w Collegium Civitas w Warszawie[2].

W 2018 podjął współpracę z Polskim Stronnictwem Ludowym. Poparł kandydatów tej partii w wyborach samorządowych w Warszawie[3], a w 2019 był kandydatem PSL do Parlamentu Europejskiego na liście Koalicji Europejskiej.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniny Mijal i Władysława Bartoszewskiego. Jego żoną jest Alexandra Richie. Ma dwie córki (ur. w 2004 i ok. 2008). Posiada obywatelstwo polskie oraz brytyjskie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prabook, prabook.com [dostęp 2019-06-08].
  2. Kierownicy, Collegium Civitas, 12 stycznia 2016 [dostęp 2019-06-08].
  3. Mikołaj Pietraszewski, Jakub Stefaniak przedstawił startujących do rady Warszawy i sejmiku. Wśród nich matka Gołoty, popiera ich syn Bartoszewskiego, Radio Zet, 14 września 2018 [dostęp 2019-06-08].
  4. Magdalena Rigamonti, Władysław Teofil Bartoszewski: Nie małpuję ojca świadomie [WYWIAD], gazetaprawna.pl, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-07].

Źródła[edytuj | edytuj kod]