Władysław Tryliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Władysława Trylińskiego inżyniera komunikacji. Zobacz też: Władysław Tryliński (inżynier mechanik).

Władysław Tryliński (ur. 20 czerwca 1878 w Telszach, zm. 6 lutego 1956) – polski inżynier komunikacji. Od jego nazwiska betonowa płyta w kształcie sześciokąta foremnego nazywana jest trylinką.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na początku lat 20. był dyrektorem okręgowej dyrekcji robót publicznych w Warszawie. 31 grudnia 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1929 razem ze Stefanem Bryłą wsławił się konstrukcją pierwszego w Europie spawanego mostu, który powstał niedaleko Łowicza, nad Słudwią.

 Osobny artykuł: Most w Maurzycach.

W 1935 opatentował technologię układania twardej nawierzchni drogowej z betonowych płyt tzw. trylinek[2]. Jest również wynalazcą żelbetowych podkładów kolejowych[potrzebny przypis].

Był ojcem inżyniera mechanika Władysława Trylińskiego, założyciela i wykładowcy Wydziału Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej oraz Beaty Trylińskiej, inżyniera architekta, zasłużonej w konserwacji warszawskich kościołów i zabytkowych budowli.

Został pochowany na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 30.
  2. Jacek Rajchel. Trylinka. Zabytek techniki drogowej. „Nowy Kamieniarz”, 2010. SKIVAK PRESS s.c.. ISSN 1899-3419. [dostęp 2016-08-02]. 
  3. Cmentarz Powązkowski (Stare Powązki) w Warszawie - Spis osób pochowanych na Cmentarzu Powązkowskim, sowa.website.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek Nekanda-Trepka – Władysław Tryliński. W: Tadeusz Skarzyński, Zbigniew Skoczyński: Słownik biograficzny techników polskich. Z. 6.. Warszawa: Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 1995, s. 155-156. ISBN 83-85001-32-8.