Władysław Tryliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Tryliński
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1878
Telsze
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1956
Warszawa
Zawód, zajęcie inżynier
Ten artykuł dotyczy Władysława Trylińskiego inżyniera komunikacji. Zobacz też: Władysław Tryliński (inżynier mechanik).

Władysław Tryliński (ur. 20 czerwca 1878 w Telszach, zm. 6 lutego 1956) – polski inżynier komunikacji. Od jego nazwiska betonowa płyta w kształcie sześciokąta foremnego nazywana jest trylinką.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na początku lat 20. był dyrektorem okręgowej dyrekcji robót publicznych w Warszawie. 31 grudnia 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1929 razem ze Stefanem Bryłą wsławił się konstrukcją pierwszego w Europie spawanego mostu, który powstał niedaleko Łowicza, nad Słudwią.

 Osobny artykuł: Most w Maurzycach.

W 1935 opatentował technologię układania twardej nawierzchni drogowej z betonowych płyt tzw. trylinek[2]. Jest również wynalazcą żelbetowych podkładów kolejowych[3]..

Był ojcem inżyniera mechanika Władysława Trylińskiego, założyciela i wykładowcy Wydziału Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej oraz Beaty Trylińskiej, inżyniera architekta, zasłużonej w konserwacji warszawskich kościołów i zabytkowych budowli.

Został pochowany na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim[4].


Patenty[edytuj | edytuj kod]

  • Nr 18323 Jezdnia drogowa i chodniki z płyt betonowych sześciokątnych. Zgłoszono 14 grudnia 1932 r. Udzielono 24 kwietnia 1933[5]
  • Nr 22621 Dwudzielna forma metalowa do wyrobu płyt. Zgłoszono 21 listopada 1934 r. Udzielono 13 stycznia 1936 r[6]
  • Nr 36040 Nawierzchnia kolejowa Patent zgłoszono 14 maja 1947 r. Udzielono patentu 12 lutego 1953 r. dla Władysław Tryliński seniora, Władysław Tryliński juniora, Beata Trylińskiej i Maria Kusznierewiczowej[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 30.
  2. Jacek Rajchel. Trylinka. Zabytek techniki drogowej. „Nowy Kamieniarz”, 2010. SKIVAK PRESS s.c.. ISSN 1899-3419. [dostęp 2016-08-02]. 
  3. a b Urząd Patentowy RP Nawierzchnia kolejowa [ Dostęp 2019-02-02]
  4. Cmentarz Powązkowski (Stare Powązki) w Warszawie - Spis osób pochowanych na Cmentarzu Powązkowskim, sowa.website.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  5. Urząd Patentowy RP: Opis Patentowy PL 18323 B1 [ Dostęp 2019-02-02]
  6. Opis patentowy. Dwudzielna forma metalowa do wyrobu płyt Warszawa 1936

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek Nekanda-Trepka – Władysław Tryliński. W: Tadeusz Skarzyński, Zbigniew Skoczyński: Słownik biograficzny techników polskich. Z. 6.. Warszawa: Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 1995, s. 155-156. ISBN 83-85001-32-8.