Władysław Wicha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Wicha
Władysław Wicha grób.JPG
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1904
Warszawa
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1984
Warszawa
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 7 grudnia 1954
do 12 grudnia 1964
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Stanisław Radkiewicz (minister Bezpieczeństwa Publicznego)
Następca Mieczysław Moczar
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Władysław Wicha (ur. 3 czerwca 1904 w Warszawie, zm. 13 grudnia 1984 w Warszawie) – działacz partyjny i państwowy w okresie PRL (minister spraw wewnętrznych, poseł I i IV kadencji).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Władysława Wicha na Powązkach

Urodził się w rodzinie robotniczej, miał wykształcenie średnie. Od 1924 był członkiem Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), następnie działaczem Komunistycznej Partii Polski, sekretarzem komitetów okręgowych KPP (Warszawa-Lewa Podmiejska, Częstochowa-Piotrków, Łódź, Warszawa). W latach 1938-1945 pracował jako robotnik metalowiec na Zachodzie (Belgia, Francja, Hiszpania i Anglia). W 1945 powrócił do Polski, wstąpił do PPR. Był przewodniczącym Delegatury Komisji Specjalnej w Warszawie, wicedyrektorem Biura Kontroli przy Radzie Państwa. Od 1948 członek PZPR.

W latach 1949-1950 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Kielcach, w latach 1950-1953 I sekretarz Komitetu Warszawskiego. W latach 1954-1959 był członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, w latach 1959-1968 członkiem Komitetu Centralnego PZPR, a w latach 1964-1968 sekretarzem KC.

W latach 1952-1954 podsekretarz stanu (wiceminister) w Ministerstwie Kontroli Państwowej, w latach 1954-1964 minister spraw wewnętrznych. W latach 1965-1969 członek Rady Państwa.

Był posłem na Sejm PRL w latach 1952-1956 i 1965-1969 (kadencja I i IV). Jego żoną była działaczka KPP Teofila z domu Lewin.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]