Władysław Wróblewski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Wróblewski
Władysław Wróblewski.JPG
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1875
Kraków
Data i miejsce śmierci 19 sierpnia 1951
Łódź
kierownik ministrów
Okres urzędowania od 4 listopada 1918
do 11 listopada 1918
Poprzednik Józef Świeżyński
Następca Ignacy Daszyński
kierownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania od 4 listopada 1918
do 14 listopada 1918
Poprzednik Stanisław Głąbiński
Następca Tytus Filipowicz
Minister spraw zagranicznych (p.o)
Okres urzędowania od 13 grudnia 1919
do 16 grudnia 1919
Poprzednik Ignacy Jan Paderewski
Następca Stanisław Patek

Władysław Wróblewski (ur. 21 marca 1875 w Krakowie, zm. 19 sierpnia 1951 w Łodzi) – polski prawnik, szef Biura Prezydialnego Rady Ministrów, tymczasowy szef rządu (1918), prezes Banku Polskiego, profesor Uniwersytetu Łódzkiego; brat Stanisława.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był docentem nauki administracji i prawa administracyjnego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dniach 4–18 listopada 1918 kierował tymczasowym prowizorium rządowym przy Radzie Regencyjnej; obowiązki premiera przejął od niego Jędrzej Moraczewski.

W późniejszym okresie był podsekretarzem stanu w Prezydium Rady Ministrów, posłem RP w Londynie (w latach 1923–1925) i Waszyngtonie (w latach 1923–1925), a w latach 1929–1936 prezesem Banku Polskiego.

Pełniąc funkcję podsekretarza stanu w Prezydium Rady Ministrów był najprawdopodobniej autorem wydanego przez Biuro Konstytucyjne Prezydium Rady Ministrów tzw. „projektu francuskiego” konstytucji polskiej, który stał się pierwowzorem konstytucji marcowej.

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]