Władysław Wróblewski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Wróblewski
Władysław Wróblewski.JPG
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1875
Kraków
Data i miejsce śmierci 19 sierpnia 1951
Łódź
Premier Królestwa Polskiego (p.o.)
Okres urzędowania od 4 listopada 1918
do 11 listopada 1918
Poprzednik Józef Świeżyński
Następca Ignacy Daszyński
Minister spraw zagranicznych Królestwa Polskiego
Okres urzędowania od 4 listopada 1918
do 14 listopada 1918
Poprzednik Stanisław Głąbiński
Następca Leon Wasilewski
Minister spraw zagranicznych (p.o)
Okres urzędowania od 13 grudnia 1919
do 16 grudnia 1919
Poprzednik Ignacy Jan Paderewski
Następca Stanisław Patek
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Władysław Wróblewski (ur. 21 marca 1875 w Krakowie, zm. 19 sierpnia 1951 w Łodzi) – polski prawnik, szef Biura Prezydialnego Rady Regencyjnej, tymczasowy szef rządu (1918), prezes Banku Polskiego, profesor Uniwersytetu Łódzkiego; brat Stanisława.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był docentem nauki administracji i prawa administracyjnego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dniach 4–18 listopada 1918 kierował tymczasowym prowizorium rządowym przy Radzie Regencyjnej; obowiązki premiera przejął od niego Jędrzej Moraczewski.

W późniejszym okresie był podsekretarzem stanu w Prezydium Rady Ministrów, posłem RP w Londynie (w latach 1923–1925) i Waszyngtonie (w latach 1923–1925), a w latach 1929–1936 prezesem Banku Polskiego.

Pełniąc funkcję podsekretarza stanu w Prezydium Rady Ministrów był najprawdopodobniej autorem wydanego przez Biuro Konstytucyjne Prezydium Rady Ministrów tzw. „projektu francuskiego” konstytucji polskiej, który stał się pierwowzorem konstytucji marcowej.

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]