Władysław Zaborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Zaborski (ur. 25 maja 1830 w Przybyszowie na Mazowszu, zm. 4 marca 1900 w Krakowie), redaktor misji katolickich, pisarz i jezuita. Uczestnik walk o niepodległość.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po skończeniu gimnazjum brał w 1848 roku udział w kampanii węgierskiej, późnej służył w pułku generała Zamoyskiego w Turcji. Po ukończeniu szkoły inżynierskiej w Paryżu i Londynie wrócił do kraju i pracował jako nauczyciel w zaborze rosyjskim. W 1870 wstąpił do zakonu oo. Jezuitów w Starej Wsi i po otrzymaniu święceń kapłańskich wykładał fizykę oraz nauki matematyczne w Tarnopolu.[1]

Był redaktorem "Misji katolickich" (1882-1884), a od 1884 roku "Przeglądu Powszechnego".

Napisał: "Darwinizm wobec rozumu i nauki" (1886), "Źródła historyczne Wschodu odnośnie do Pisma Świętego" (1888), "Religia Ariów Wschodnich" (1894), "Najstarsze ludy na świecie, studium etniczno-religijne" (1898) i in.

Zmarł w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w grobie zakonnym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika. Śp.O. Władysław Zaborski Czas 1900 nr 59 z 7 marca s.2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego" (1923-1927), tom 10, str. 433
  • "Encyklopedia Powszechna Orgelbranda z Ilustracjami i mapami" (1898-1904), tom 16, str. 5