Władysław Zajączkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Władysław Zajączkowski (ur. 12 kwietnia 1837 w Strzyżowie, zm. 7 października 1898 we Lwowie) – polski matematyk, rektor Politechniki Lwowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w gimnazjach w Rzeszowie i Krakowie, odbył studia matematyczne i fizyczne i przyrodnicze w Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na uniwersytetach w Getyndze, Berlinie i Wiedniu.

W latach 1858-1864 pracował w krakowskim uniwersytecie, początkowo jako asystent w Katedrze Fizyki, a po habilitacji w 1862 (praca O całkach Eulera i Fouriera), jako docent w Katedrze Matematyki Elementarnej. W latach 1864-1872 pracował w Katedrze Mechaniki Analitycznej w Szkole Głównej w Warszawie, od 1867 jako profesor nadzwyczajny i kierownik tej katedry. Równolegle (1867-1872) kierował Katedrą Geometrii Analitycznej Uniwersytetu Warszawskiego.

W 1872 mianowany profesorem zwyczajnym matematyki na Politechnice Lwowskiej został także kierownikiem Katedry Matematyki. W latach 1878/79 i 1885/86 pełnił godność rektora Politechniki Lwowskiej.

W pracy naukowej zajmował się teorią równań różniczkowych, geometrią analityczną oraz matematycznymi metodami w fizyce. Mimo że nie stworzył żadnej oryginalnej koncepcji naukowej, wydał szereg bardzo ważnych przyczynków.

Od 1873 był członkiem korespondencyjnym Akademii Umiejętności w Krakowie, a od 1890 członkiem czynnym oraz członkiem Krajowej Rady Szkolnej, członkiem korespondentem Towarzystwa Nauk Ścisłych w Paryżu. Członek redakcji czasopisma "Archiv der Mathematik und Physik"

Ogłosił 14 prac matematycznych i wydał 4 obszerne podręczniki, a także historię Politechniki Lwowskiej.

Wybrane publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Śródka: Uczeni Polscy XIX i XX stulecia. T. IV: S-Ż. Warszawa: Agencja Wydawnicza Aries, 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]