Władysław Ziemiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Ziemiński
Władysław Ziemiński.jpg
Data i miejsce urodzenia 1865
Warszawa, Królestwo Polskie
Data śmierci po 1939
Minister robót publicznych
Okres od 28 czerwca 1922
do 7 lipca 1922
Poprzednik Gabriel Narutowicz
Następca Mieczysław Rybczyński (p.o.)

Władysław Ziemiński (ur. 1865 w Warszawie, zm. po 1939) – polski inżynier, urzędnik, minister robót publicznych II RP.

Ukończył warszawskie gimnazjum, a następnie – z wyróżnieniem – Wydział Matematyczno-Fizyczny Uniwersytetu Petersburskiego. Następnie osiadł we Lwowie, gdzie ukończył Politechnikę i został urzędnikiem w Namiestnictwie Galicji. W latach 1918-1919 przewodniczący Związku Inżynierów Drogowych RP.

Od 28 czerwca 1922 do 7 lipca 1922 był ministrem robót publicznych w rządzie Artura Śliwińskiego. Następnie powrócił do pracy urzędnika wojewódzkiego we Lwowie. 31 maja 1929 minister robot publicznych – Jędrzej Moraczewski – na własną prośbę Władysława Ziemińskiego, przeniósł go na emeryturę.

Do 1939 Władysław Ziemiński mieszkał we Lwowie. Dalsze jego losy nie są znane.

Bibliografia[edytuj]

  • Ziemiński Władysław w: Kto był kim w II Rzeczypospolitej, pod red. Jacka M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd. I, s. 78.