Włodzimierz II Monomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz II Monomach
wielki książę Rusi Kijowskiej
ilustracja
Wielki Książę Kijowski
Okres panowania od 1113
do 1125
Poprzednik Światopełk II Michał
Następca Mścisław I Harald
książę rostowski
Okres panowania od 1066
do 1073
Poprzednik Wsiewołod I
Następca Wsiewołod I
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Data urodzenia 1053
Data śmierci 19 maja 1125
Ojciec Wsiewołod I
Matka Anna Monomach
Żona Gytha z Wessex
NN
Jefimia
Dzieci Mścisław I Harald
Izjasław
Światosław
Roman
Wiaczesław
Jerzy Dołgoruki
Eufemia
Maria

Włodzimierz II Monomach (ukr. Володимир Мономах, ros. Владимир Мономах, imię przyjęte na chrzcie: Wasyl) (ur. 1053, zm. 19 maja 1125) – wielki książę Rusi Kijowskiej (1113-1125), uznawany za jednego z najbardziej zasłużonych władców tego państwa. Ojciec Jerzego Dołgorukiego uznawanego za założyciela Moskwy.

Życiorys[edytuj]

Był synem Wsiewołoda I Jarosławowicza i Anny Monomach, prawdopodobnie krewnej cesarza Konstantyna IX Monomacha. Pokrewieństwo z władcą bizantyjskim zapewniało mu uznanie międzynarodowe i zarazem ułatwiało prowadzenie dyplomacji.

Włodzimierz według jego własnych słów przeprowadził 83 kampanie wojskowe i 13 razy zawierał pokój z Połowcami. Początkowo w walkach wspierał go jego kuzyn Oleg Świętosławowicz. Sytuacja uległa zmianie po tym jak Świętopełk II przekazał Włodzimierzowi Czernihów, dotąd rządzony przez Olega. Ten zerwał sojusz i zawarł układ z Połowcami mający umożliwić mu odbicie miasta. Doprowadziło to do serii wojen i konfliktów kontynuowanych przez potomków obydwu władców.

Od 1094 roku głównym patrymonium Włodzimierza był Perejasław. Kontrolował również Rostów, Suzdal i inne prowincje północne. Na ziemiach tych założył kilka miast, w tym nazwany jego imieniem Włodzimierz nad Klaźmą. Władca podjął próby zjednoczenia książąt Rusi w walce przeciw Połowcom. W tym celu zorganizował dwa kongresy: w Lubeczu w 1097 i w Dołobsku w 1103.

Kiedy w 1113 zmarł Świętopełk II doszło do buntu mieszkańców Kijowa, którzy powołali na księcia Włodzimierza. Ten zgodził się przejąć władzę i pozostał księciem kijowskim aż do śmierci. Z instrukcji, którą wysłał do swoich dzieci wiemy o przeprowadzonych przez Włodzimierza reformach, mających na celu zmniejszenie napięć społecznych w stolicy.

Włodzimierz zmarł w 1125 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej (Sofijskim) w Kijowie. Potomni często określali okres jego rządów mianem złotego wieku tego miasta.

Małżeństwa i potomkowie[edytuj]

Włodzimierz był trzykrotnie żonaty:

  • ostatnią prawdopodobnie była Jefimia - córka chana połowieckiego Aepy.

Ciekawostki[edytuj]

Bibliografia, literatura[edytuj]

  • Володимир Мономах w: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2003, Wyd. «Наукова думка». ISBN 966-00-0632-2 s. 616-617