Włodzimierz II Monomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz II Monomach
wielki książę Rusi Kijowskiej
ilustracja
Wielki Książę Kijowski
Okres od 1113
do 1125
Poprzednik Światopełk II Michał
Następca Mścisław I Harald
Książę rostowski
Okres od 1066
do 1073
Poprzednik Wsiewołod I
Następca Wsiewołod I
Książę smoleński
Okres od 1073
do 1078
Następca Iziasław II Władimirowicz
Książę perejasławski
Okres od 1077
do 1078
Następca Rościsław Wsiewołodowicz
Książę czernihowski
Okres od 1078
do 1094
Poprzednik Oleg Michał
Następca Oleg Michał
Książę perejasławski
Okres od 1093
do 1113
Poprzednik Rościsław Wsiewołodowicz
Następca Światosław Włodzimierzowicz
Książę czernihowski
Okres od 1096
do 1097
Poprzednik Oleg Michał
Następca Dawid Światosławowicz
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Data urodzenia 1053
Data śmierci 19 maja 1125
Ojciec Wsiewołod I
Matka Anna Monomach
Żona Gytha z Wessex
NN
Jefimia
Dzieci Mścisław I Harald
Izjasław
Światosław
Roman
Wiaczesław
Jerzy Dołgoruki
Eufemia
Maria

Włodzimierz II Monomach (ukr. Володимир Мономах, ros. Владимир Мономах, imię przyjęte na chrzcie: Wasyl) (ur. 1053, zm. 19 maja 1125) – wielki książę Rusi Kijowskiej (1113–1125), uznawany za jednego z najbardziej zasłużonych władców tego państwa. Ojciec Jerzego Dołgorukiego uznawanego za założyciela Moskwy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Wsiewołoda I Jarosławowicza i Anny Monomach, prawdopodobnie krewnej cesarza Konstantyna IX Monomacha. Pokrewieństwo z władcą bizantyjskim zapewniało mu uznanie międzynarodowe i zarazem ułatwiało prowadzenie dyplomacji.

Włodzimierz według jego własnych słów przeprowadził 83 kampanie wojskowe i 13 razy zawierał pokój z Połowcami. Początkowo w walkach wspierał go jego kuzyn Oleg Świętosławowicz. Sytuacja uległa zmianie po tym jak Świętopełk II przekazał Włodzimierzowi Czernihów, dotąd rządzony przez Olega. Ten zerwał sojusz i zawarł układ z Połowcami mający umożliwić mu odbicie miasta. Doprowadziło to do serii wojen i konfliktów kontynuowanych przez potomków obydwu władców.

Od 1094 roku głównym patrymonium Włodzimierza był Perejasław. Kontrolował również Rostów, Suzdal i inne prowincje północne. Na ziemiach tych założył kilka miast, w tym nazwany jego imieniem Włodzimierz nad Klaźmą. Władca podjął próby zjednoczenia książąt Rusi w walce przeciw Połowcom. W tym celu zorganizował dwa kongresy: w Lubeczu w 1097 i w Dołobsku w 1103.

Kiedy w 1113 zmarł Świętopełk II doszło do buntu mieszkańców Kijowa, którzy powołali na księcia Włodzimierza. Ten zgodził się przejąć władzę i pozostał księciem kijowskim aż do śmierci. Z instrukcji, którą wysłał do swoich dzieci wiemy o przeprowadzonych przez Włodzimierza reformach, mających na celu zmniejszenie napięć społecznych w stolicy.

Włodzimierz zmarł w 1125 i został pochowany w soborze Mądrości Bożej (Sofijskim) w Kijowie. Potomni często określali okres jego rządów mianem złotego wieku tego miasta.

Małżeństwa i potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Włodzimierz był trzykrotnie żonaty:

  • ostatnią prawdopodobnie była Jefimia – córka chana połowieckiego Aepy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Wołodymyr II Monomach. W: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. Kijów: Wyd. Naukowa dumka, 2003, s. 616-617. ​ISBN 966-00-0632-2​.