Włodzimierz Kalicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Włodzimierz Kalicki (ur. 1955) – polski pisarz i dziennikarz.

Z wykształcenia inżynier cybernetyk, ukończył Wydział Elektroniki na Politechnice Wrocławskiej. Pierwsze artykuły pisał w latach 70. w prasie studenckiej: w wydawanym na Politechnice Wrocławskiej miesięczniku „Sigma”; w latach 1978–1981 reporter tygodnika „Kultura”. W stanie wojennym współpracował z prasą podziemną i katolicką. Od powstania „Gazety Wyborczej” w 1989 jest jej dziennikarzem.

Podziemne Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich przyznało mu w 1984 r. nagrodę im. Jerzego Zieleńskiego[potrzebny przypis]. W 1997 otrzymał główną Polsko-Niemiecką Nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za cykl artykułów o pojednaniu polsko-niemieckim (m.in. o mniejszości niemieckiej w Polsce, o sporach po 1945 roku o przebieg granicy polsko-niemieckiej i o Bibliotekę Pruską). W 1998 otrzymał nagrodę „Polski Pulitzer 1998” w kategorii „reportaż” za cykl reportaży z Chin. W 2000 r. otrzymał Nagrodę im. Dariusza Fikusa za cykl artykułów w „Wyborczej”, które przyczyniły się w 1999 do odzyskania starodruków ukradzionych z Biblioteki Jagiellońskiej (w 2001 został członkiem kapituły tej nagrody). W 2000 roku otrzymał nagrodę Grand Press w kategorii „dziennikarstwo śledcze” za ten sam cykl artykułów[1]. Laureat nagrody im. Barbary Łopieńskiej za najlepszy wywiad prasowy roku (2008)[2]. Jego książka o Chinach W domu smoka otrzymała w 1999 r. nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej.

Publikacje[edytuj]

  • Inaczej (1989)
  • Panowie na zabytkach (1991)
  • W domu smoka (1998)
  • Powrót do Sulejówka (2001)
  • Ostatni jeniec wielkiej wojny. Polacy i Niemcy po 1945 roku (2002)

Przypisy

  1. Grand Press 1998, www.grandpress.press.pl [dostęp: 6.02.2016]
  2. X edycja Nagrody im. Barbary N. Łopieńskiej (pol.). Stowarzyszenie Dziennikarzy RP – Oddział Katowice, 2014-01-17. [dostęp 2015-04-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]