Włodzimierz Nahorny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Nahorny
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1941
Radzyń Podlaski
Instrumenty fortepian, saksofon, flet, klarnet
Gatunki jazz, muzyka poważna
Zawód kompozytor, aranżer
Powiązania Breakout
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Włodzimierz Andrzej Nahorny (ur. 5 listopada 1941 w Radzyniu Podlaskim) – polski muzyk jazzowy, pianista, saksofonista, flecista, kompozytor i aranżer.

Kariera[edytuj]

Nahorny przeszedł wszystkie stopnie muzycznej edukacji uzyskując absolutorium w klasie klarnetu sopockiej PWSM. Już w okresie studiów w 1959 stworzył swój pierwszy kwartet Little Four. Jeszcze w tym samym roku rozpoczął współpracę z zespołem North Coast Combo oraz – jako klarnecista – z zespołem jazzu tradycyjnego Tralabomba Jazz Band. Występował też w orkiestrze Filharmonii Bałtyckiej.

W 1962 wystąpił po raz pierwszy na Jazz Jamboree i to w roli solisty – saksofonisty altowego w big bandzie Jana Tomaszewskiego. Na tej imprezie pojawiał się prawie przez 15 lat (prezentując się w różnych – głównie Andrzeja Trzaskowskiego – zespołach w latach 1962–1977). Autorskie trio zaprezentował w 1965 na festiwalu Jazz nad Odrą. W 1967 na Festiwalu Jazzowym w Wiedniu otrzymał I nagrodę indywidualną oraz medal, który wręczył mu Duke Ellington[1]. Współpracował z Bim Bomem.

Nahorny sięgał po rozmaite muzyczne tworzywo: raz komponując balladę „Jej portret”, z drugiej strony realizował się w jazzowych zespołach Andrzeja Kurylewicza, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego, Ptaszyna Wróblewskiego. Bywał też muzykiem rockowej grupy Breakout (nagrał z nimi dwie płyty), towarzyszył wokalistom – Mariannie Wróblewskiej, Łucji Prus, grupie Novi Singers oraz łączył jazz z muzyką poważną. Sporym sukcesem stały się jego jazzowe interpretacje cyklu „Mity” Karola Szymanowskiego.

Nahorny jest muzykiem wszechstronnym, zapraszanym do nagrań i koncertów innych twórców (np. orkiestr radiowych, zespołów Kazimierza Jonkisza, Jana Jarczyka, Tomasza Szukalskiego). Swoich sił próbował także jako kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Spod jego pióra wyszły znane tematy jazzowe i popularne piosenki.

Współcześnie nagrał serię płyt „Fantazja Polska” z jazzową interpretacją twórczości Karola Szymanowskiego („Mity”, 1997), Fryderyka Chopina („Nahorny-Chopin. Fantazja polska”, 2000) i Mieczysława Karłowicza („Nahorny gra Karłowicza”, 2000). Obecnie jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa.

23 marca 2003 Opera Bałtycka wystawiła premierę baletu „Fantazja Polska”.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2011)[2].

Nagrody[edytuj]

Wybrana dyskografia[edytuj]

  • 1962: Big Band Jana Tomaszewskiego – Jazz Jamboree '62 – saksofon altowy
  • 1966: Andrzej Trzaskowski Sekstet – Seant – saksofon altowy
  • 1967: Andrzej Kurylewicz Quintet – Ten + Eight – saksofon altowy
  • 1967: Włodzimierz Nahorny Trio – Heart – saksofon altowy, piano
  • 1969: Jazz Studio Orchestra of Polish Radio – saksofon altowy, flet
  • 1969: BreakoutNa drugim brzegu tęczy – saksofon altowy, flet
  • 1970: Breakout – 70a – saksofon altowy, flet
  • 1972: Marianna WróblewskaSound of Marianna Wróblewska – fortepian
  • 1972: Koncert Podwójny na 5 Solistów i Orkiestrę
  • 1973: Włodzimierz Nahorny – Jej portret
  • 1973: Novi SingersRien ne va plus – fortepian
  • 1976:: różni artyści Nowe Twarze – Nowe Głosy. VI Lubelskie Spotkania Wokalistów Jazzowych
  • 1978: Marianna Wróblewska – Feelings
  • 1988: Marianna Wróblewska – Privilege
  • 1991: Włodzimierz Nahorny i Jego Orkiestra – Obejmij Mnie
  • 1995: Nahorny, WolińskiIch portret
  • 1997: Włodzimierz Nahorny – Mity
  • 2000: Włodzimierz Nahorny – Fantazja Polska
  • 2003: Lora Szafran, Włodzimierz Nahorny – Śpiewnik Nahornego
  • 2007: Cicho, cicho pastuszkowie – Kolędy Włodzimierza Nahornego i Bogdana Loebla / BLUE NOTE
  • 2008: Pogadaj ze mną – (Piosenki Wojciecha Młynarskiego i Włodzimierza Nahornego), AGORA
  • 2010: Nahorny Sextet – Chopin Genius Loci wyd. Confiteor
  • 2014: Nahorny Trio – Hope wyd. Confiteor[4]

Przypisy

  1. Włodzimierz Nahorny. nahorny.p. [dostęp 2016-11-30].
  2. Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-03].
  3. Przyznano polskie nagrody muzyczne – Fryderyki 2011 (pol.). UniaEuropejska.org, 2011-05-13. [dostęp 2011-05-15].
  4. Nahorny Trio HOPE – już jest nowa płyta!. confiteor.com.pl. [dostęp 2015-05-19].

Linki zewnętrzne[edytuj]