Włodzimierz Stefański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Montreal 1976 Piłka siatkowa
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Włodzimierz Andrzej Stefański (ur. 20 listopada 1949 we Wrocławiu) – polski siatkarz Gwardii Wrocław, mistrz świata (1974) i mistrz olimpijski (1976). 267-krotny reprezentant Polski (1969-1980).

Absolwent warszawskiej AWF (1979), gdzie otrzymał tytuł magistra sportu. Siatkarz (192 cm, 90 kg) Gwardii Wrocław (od 1965), warszawskich drużyn Skry, AZS i Legii, rzeszowskiej Resovii, stołecznej i fińskich klubów: KIMMO Lahti i Mikheli Vauhti. Z Resovią zdobył 3 m. w finałach PEZP (1973/74), 2 tytuły mistrza Polski (1974, 1975) oraz 3-krotnie brązowy medal MP 1977, 1978, 1980 (Legia Warszawa).

2-krotny olimpijczyk: członek złotej drużyny z Igrzysk Olimpijskich 1976 w Montrealu, oraz drużyny na Igrzyska Olimpijskie 1972 w Monachium (9 m.). Mistrz świata z Meksyku (1974), finalista mistrzostw świata 1978 z Rzymu (8 m.) i 2-krotny uczestnik Pucharu Świata 1973 Praga (2 m.) i 1977 Tokio (4 m.). 2-krotny srebrny medalista ME z Belgradu (1975) i Helsinek (1977) oraz finalista ME 1971 z Mediolanu (6 m.).

W trakcie kariery prześladowały go kontuzje, m.in. z powodu kontuzji nie dostał się do reprezentacji Polski na Igrzyska Olimpijskie 1980 w Moskwie.

Odznaczony m.in. dwukrotnie złotym i raz srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Złotym Krzyżem Zasługi.

Mieszka w Finlandii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]