Włodzimierz Surewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Surewicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1918
Warszawa
Data śmierci 19 lipca 2007
Profesor nauk technicznych
Specjalność: chemiczna technologia drewna, technologia celulozy i papieru
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1951
Profesura 1975
Dziekan
Wydział Chemiczny PŁ
Okres spraw. 1981–1984
Poprzednik Tadeusz Paryjczak
Następca Tadeusz Paryjczak
Odznaczenia
Medal Komisji Edukacji Narodowej Warszawski Krzyż Powstańczy

Włodzimierz Surewicz (ur. 1918 w Warszawie , zm. 19 lipca 2007) – polski chemik, specjalista w zakresie chemicznej technologii drewna, technologii celulozy i papieru.

W 1947 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej, uzyskując dyplom magistra inżyniera. W 1951 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W latach 1946-1953 pracował w Instytucie Celulozowo-Papierniczym w Łodzi. Blisko współpracował z przemysłem, uczestnicząc w uruchomieniu i rozwinięciu produkcji w zakładach celulozowych w Jeleniej Górze, Niedomicach, Kostrzynie, Ostrołęce i Kwidzynie. Od 1954 roku pracował w Politechnice Łódzkiej w Katedrze Technologii Celulozy i Papieru, która w 1970 roku została włączona do Instytutu Papiernictwa i Maszyn Papierniczych PŁ. W 1975 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1981-1984 pełnił funkcję dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki Łódzkiej.

W swoim dorobku posiada 18 wydawnictw książkowych, skryptowych i monograficznych, ponad 260 artykułów naukowych i 10 patentów. Wypromował 10 doktorów.

Za działalność niepodległościową został odznaczony m.in. Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Armii Krajowej i Odznaką Weterana Walk o Niepodległość. Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 247-248.
  • Professor Dr. Włodzimierz Surewicz (1918-2007). „Folia Forestalia Polonica Series B”. 38. s. 91-92 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]