Włodzimierz Tyszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Ignacy Tyszkiewicz
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1880
Brody
Data i miejsce śmierci 1953
Londyn
Przebieg służby
Lata służby 19001927
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png cesarska i królewska Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Dywizja Piechoty
25 Pułk Ułanów Wielkopolskich
10 Brygada Kawalerii
Stanowiska szef sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie)

Włodzimierz Ignacy Woldemar Tyszkiewicz Łohojski herbu Leliwa (ur. 28 stycznia 1880 w Brodach, zm. 1953 w Londynie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.

Przebieg służby wojskowej[edytuj | edytuj kod]

Był oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. Z dniem 1 listopada 1906 w stopniu porucznika 11 Pułku Ułanów został przydzielony do sztabu generalnego (taki sam przydział otrzymał wówczas Józef Sopotnicki)[1].

Z dniem 1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu majora[2]. Wiosną 1919 roku został szefem sztabu 4 Dywizji Piechoty. 6 kwietnia 1920 roku został zwolniony na własną prośbę z czynnej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy armii[3]. 26 stycznia 1921 roku został zatwierdzony w stopniu pułkownika z dniem 1 kwietnia 1920 r.[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku (w 1924 r. zajmował 1 lokatę) w korpusie oficerów zawodowych kawalerii.

Do października 1922 roku zajmował stanowisko szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Z dniem 10 października 1922 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Prużanie[5]. Od 15 stycznia 1925 roku pełnił obowiązki dowódcy 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie[6]. W październiku 1925 roku został mianowany dowódcą 10 Brygady Kawalerii w Przemyślu[7]. Z dniem 31 maja 1927 roku przeniesiony został w stan spoczynku[8].

Od sierpnia 1940 roku przebywał w Stacji Zbornej Oficerów Rothsay[9].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmiany w armii i flocie. „Słowo Polskie”, s. 3, Nr 494 z 31 października 1906. 
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 roku.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 17 kwietnia 1920 roku.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 5 lutego 1921 roku.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 33 z 16 września 1922 roku.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 22 stycznia 1925 roku.
  7. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 106 z 15 października 1925 roku, s. 569.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 70.
  9. Dowództwo Stacji Zbornej Oficerów Rothsay, rozkaz dzienny nr 1, 25 sierpnia 1940 roku, s. 2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]