Włodzisław Ziembiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzisław Ziembiński
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1892
Korytów
Data i miejsce śmierci 15 września 1966
Poznań
Zawód aktor
Współmałżonek Pelagia Relewicz

Włodzisław Ziembiński, właściwie Władysław Ziembiński[1] (ur. 11 lutego 1892 w Korytowie, zm. 15 września 1966 w Poznaniu) – polski aktor filmowy i teatralny, również reżyser teatralny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Włodzisław Ziembiński był synem Izydora Zygmunta, inżyniera, i Marii z domu Wątrobska. Studiował w krakowskiej Akademii Handlowej oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. Po ukończeniu Szkoły Aplikacyjnej w 1913 roku debiutował w Teatrze Polskim. Pracował w Krakowie w Teatrze im. Juliusza Słowackiego i Bagateli. W 1920 roku ożenił się z aktorką Pelagią Relewicz, a w 1921 roku małżonkowie przenieśli się do Warszawy, gdzie Ziembiński grał i reżyserował w teatrze Komedia. Do Krakowa przenieśli się w 1924 roku, grając od 1926 roku na przemian w Warszawie i Łodzi. W latach 1935–1939 współpracował z kilkoma teatrami stolicy.

Podczas okupacji w czasie II wojny światowej pracował w barze w Warszawie. W 1945 grał w Teatrze Miejskim w Katowicach, natomiast w sezonie 1945/1946 reżyserował i występował w Teatrze Miejskim w Sosnowcu. W 1946 roku został zaangażowany do Teatrów Miejskich w Krakowie pozostając tam do 1949 roku. W latach 1947–1950 Ziembiński w Krakowie i Łodzi wykładał w szkołach aktorskich oraz grał wspólnie z żoną w Teatrze Powszechnym w sezonie 1949/1950[1].

W 1950 roku, w Kaliszu, objął kierownictwo artystyczne Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. W 1951 roku przeprowadził się do Poznania tworząc tam znakomite kreacje aktorskie i występując razem np. w Głupim Jakubie Tadeusza Rittnera, Rozbitkach Józefa Blizińskiego, Skandalu w Hellbergu Jerzego Broszkiewicza. Był jednym z najwybitniejszych aktorów scen poznańskich w latach 1953–1965. Stworzył świetne kreacje, zwłaszcza w Głupim Jakubie i Śmierci komiwojażera Arthura Millera oraz zagrał główną rolę w filmie Stanisława Lenartowicza „Zimowy zmierzch” (1956).

Włodzisław Ziembiński zmarł 15 września 1966 roku w Poznaniu (tamże 12 sierpnia 1972 roku jego żona). Pochowani zostali na cmentarzu Junikowskim. Mieli syna Juliana.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Pamiętnik pani Hanki” (1963)
  • „O dwóch takich, co ukradli Księżyc” (1962)
  • „Miejsce na ziemi” (1959)
  • „Wolne miasto” (1958)
  • „Zimowy zmierzch” (1956)
  • „Trzy kobiety” (1956)
  • „Podhale w ogniu” (1955)
  • „Rena” (1938)
  • „Ułan księcia Józefa” (1937)

Źródło[1]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.): Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 874–875. ISBN 83-01-02722-3.