Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia
Lider Giuseppe Saragat (założyciel)
Data założenia 11 stycznia 1947
Data rozwiązania 10 maja 1998
Ideologia polityczna socjaldemokracja
Poglądy gospodarcze państwo opiekuńcze

Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia (wł. Partito Socialista Democratico Italiano, PSDI) – włoska partia polityczna o profilu centrolewicowym.

Historia[edytuj]

Partia została założona w 1947 w wyniku rozłamu we Włoskiej Partii Socjalistycznej pod nazwą Włoska Socjalistyczna Partia Pracowników (Partito Socialista dei Lavoratori Italiani). Pierwszym jej liderem został Giuseppe Saragat, późniejszy prezydent Włoch. W wyborach parlamentarnych w 1948 PSLI wystartowała w ramach wspólnej listy z Włoską Partią Komunistyczną. W 1952 po przyłączeniu się Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (Partito Socialista Unitario) ugrupowanie przyjęło obecną nazwę. W 1963 PSDI podjęła współpracę z PSI, inicjowano powołanie wspólnej Partii Jedności Socjalistycznej (Partito Socialista Unificato), lecz po niekorzystnym rezultacie wyborczym w 1968 stronnictwo powróciło do samodzielnej działalności. W 1980 partia dołączyła do koalicji pięciu partii (Pentapartito), uczestniczyła w kolejnych koalicjach rządowych aż do 1994.

PSDI była powiązana z korupcyjną sprawą znaną jako Tangentopoli. Afera ta doprowadziła do faktycznego zaniku partii i utraty znaczenia. W 1998 pod wodzą Giana Franca Schietromy formacja przyłączyła się do Włoskich Demokratycznych Socjalistów, jednak większość jej działaczy odeszła do innych ugrupowań, m.in. do Forza Italia (np. Carlo Vizzioni, przewodniczący PSDI w latach 1992–1993), Centrum Chrześcijańsko-Demokratycznego (m.in. Enrico Ferri, lider PSDI w latach 1993–1994) oraz do Demokratów.

Partia została reaktywowana w 2004 pod uprzednią nazwą. Pierwszym jej sekretarzem został Giorgio Carta. W wyborach parlamentarnych w 2006 lider PSDI jako jedyny jej przedstawiciel uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych z ramienia Drzewa Oliwnego, działającego w ramach L'Unione. Giorgio Carta wkrótce zrezygnował z zajmowanej funkcji, po sporach między różnymi frakcjami i niewielkim rozłamie, stanowisko to objął jego bliski współpracownik Mimmo Magistro. Działalność partii w 2008 faktycznie zanikła.

Zobacz też[edytuj]