Wściekły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wściekły
Gatunek

kryminalny

Rok produkcji

1979

Data premiery

7 stycznia 1980

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Czas trwania

94 minuty

Reżyseria

Roman Załuski

Scenariusz

Roman Załuski
dialogi:
Janusz Krasiński

Główne role

Bronisław Cieślak
Barbara Brylska
Mieczysław Janowski

Muzyka

Jerzy Matula

Zdjęcia

Janusz Pawłowski

Scenografia

Jerzy Śnieżawski

Kostiumy

Alicja Wasilewska

Montaż

Roman Kolski

Produkcja

Zespół Filmowy Iluzjon

Wściekły – polski film kryminalny z 1979 roku w reżyserii Romana Załuskiego nakręcony na podstawie opowiadania Jerzego R. Milicza.

Plenery: Opole, Kraków, Warszawa (Komenda Główna MO przy ul. Puławskiej), Wrocław, Toruń.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

W opolskim parku zostaje zastrzelona młoda dziewczyna. Mimo tłumu ludzi, nikt nie widział sprawcy i nie słyszał strzału. Kilka dni później w Krakowie, we własnym zakładzie zostaje zastrzelony zegarmistrz. Oba strzały padły z tej samej broni. Poza tym nie ma żadnego punktu zaczepienia. Śledztwo prowadzi młody kapitan Bogdan Zawada z Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej. Psychopata zabija we Wrocławiu szefa Instytutu Atomistyki. Śledczy znajdują w miejscu oddania strzału łuskę i krakowski bilet tramwajowy. Zawada przypuszcza, że następne zabójstwo to tylko kwestia czasu. Pojawia się nikły trop: oglądając zdjęcie z pogrzebu dziewczyny w Opolu zwraca uwagę na niewyraźną postać mężczyzny, który pojawia się też na zdjęciach z pogrzebu dyrektora we Wrocławiu. Ten nieznany nikomu z uczestników pogrzebów człowiek, z niewiadomych powodów uczestniczył w obu. Kapitan Zawada usiłuje określić motyw psychologiczny, którym kieruje się morderca. Kolejną ofiarą strzelca jest pies, zastrzelony wieczorem w parku podczas spaceru ze swoim właścicielem. Następnie zabójca przenosi się do Torunia, gdzie strzela przez okno do leżącego z dziewczyną w łóżku mężczyzny, zabijając go. Milicjanci rozpoczynają poszukiwania w toruńskich hotelach i prywatnych kwaterach. W jednej z nich trafiają na lalkę, którą otrzymała dziewczynka, córka właścicieli mieszkania, od mężczyzny z Krakowa korzystającego z noclegu. Ten trop jest właściwy. Zabójcą okazuje się Bolesław Dragacz, inspektor terenowy krakowskiej spółdzielni produkującej lalki. Milicjanci osaczają i szturmują jego mieszkanie. Dragacz ucieka przez okno, jednak spada na podłogę dziedzińca. Trafia do szpitala, gdzie Zawada zadaje mu pytanie: „Dlaczego strzelałeś do ludzi?”, ale nie otrzymuje odpowiedzi.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

W filmie wystąpiły żona (Jasna Chrzanowska-Cieślak) i córka (Katarzyna) odgrywającego główną rolę Bronisława Cieślaka[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „07” zgłosił się... w Klubie Dziennikarzy. „Echo Krakowa”. Nr 256, s. 2, 14 listopada 1979. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]