W. Hugh Woodin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hugh Woodin

William Hugh Woodin (ur. 23 kwietnia 1955 w Tucson) – amerykański matematyk specjalizujący się w logice matematycznej. Profesor matematyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Znany z wkładu w teorię mnogości, a w szczególności z badań związanych z dużymi liczbami kardynalnymi, aksjomatami determinacji oraz forsingiem. Członek American Academy of Arts and Sciences[1].

Doktoryzował się w 1984 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley pod kierunkiem Roberta Solovaya.

Najnowsze jego wyniki dotyczące tzw. Ω-logiki mogą być interpretowane jako argumenty za odrzuceniem hipotezy continuum.

Ważniejsze osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • W końcu lat 80. XX wieku, Woodin, Donald A. Martin i John Steel wykazali, że przy założeniu istnienia odpowiednio dużych liczb kardynalnych, wszystkie gry na zbiory rzutowe są zdeterminowane[2][3]. Ponadto udowodnili, że jeśli istnieją odpowiednio duże liczby kardynalne, to ZF+AD jest niesprzeczne.
  • W latach 90. XX wieku, Woodin rozwinął teorię wokół forsingu , co było kluczowym elementem badań struktury ) przy założeniu aksjomatu determinacji w (gdzie jest ideałem niestacjonarnych podzbiorów , a jest rodziną zbiorów dziedzicznie mocy )[4].

Przypisy

  1. American Academy of Arts and Sciences: Book of Members (ang.). [dostęp 2017-12-16].
  2. Woodin, W. Hugh: Supercompact cardinals, sets of reals, and weakly homogeneous trees. "Proc. Nat. Acad. Sci. U.S.A." 85 (1988), s. 6587-6591.
  3. Martin, Donald A., Steel, John R.: A proof of projective determinacy. "J. Amer. Math. Soc." 2 (1989), s. 1, 71-125.
  4. Woodin, W. Hugh: The axiom of determinacy, forcing axioms, and the nonstationary ideal. "de Gruyter Series in Logic and its Applications", 1. Walter de Gruyter & Co., Berlin, 1999. ​ISBN 3-11-015708-X