WBBR (rozgłośnia Towarzystwa Strażnica)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria

Radio WBBR – pierwsza rozgłośnia radiowa należąca do Towarzystwa Strażnica[1]. Znajdowała się w Rossville na Staten Island w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych[2][3]. Od 1924 roku przez 33 lata stacja nadawała audycje o tematyce religijnej[4]. Emitowano wykłady biblijne, muzykę, słuchowiska biblijne oraz relacje z procesów sądowych, w których uczestniczyli Świadkowie Jehowy. Formalnie rozgłośnia należała do People’s Pulpit Association (Stowarzyszenie Kazalnica Ludowa)[3] – obecnie znane jako Watchtower Bible and Tract Society of New York, Inc. („Zarejestrowane Nowojorskie Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica”). Była to pierwsza niekomercyjna rozgłośnia w Nowym Jorku[5].

Uruchomienie radiostacji[edytuj | edytuj kod]

Towarzystwo Strażnica zaczęło wykorzystywać radio w działalności kaznodziejskiej od 16 kwietnia 1922 roku, gdy Joseph F. Rutherford wygłosił z Metropolitan Opera House w Filadelfii wykład zatytułowany „Miliony ludzi z obecnie żyjących nigdy nie umrą”. Transmisji tej według szacunków wysłuchało około 50 tysięcy osób. Rok później przez radio po raz pierwszy transmitowano program zgromadzenia. Uznano wówczas, że zamiast korzystać z usług stacji komercyjnych, korzystniej będzie założyć własną rozgłośnię radiową[6].

Budowę rozgłośni radiowej rozpoczęto zimą a zakończono latem 1923 roku. W budowie w weekendy pomagali wolontariusze z Biura Głównego Towarzystwa Strażnica. Radiostację zainstalował i uruchomił Ralph H. Leffler, który był nauczycielem radiotechniki w szkole średniej w Alliance w stanie Ohio. Zaś operatorem rozgłośni został Robert Hatzfeld (1903–2001), który posiadał licencję radiooperatora.

Początkowo rozgłośnię stanowił zakupiony mały nadajnik radiowy o mocy 500 watów. Radio nadawało od 24 lutego 1924 roku[2][7][8] – pierwszy program wyemitowano o godz. 20:30, trwał on dwie godziny. Na pierwszą audycję złożył się wykład J.F. Rutherforda „Radio i proroctwa Boże” przerywany utworami fortepianowymi i pieśniami. Rozgłośnia nadawała program codziennie od 20:30 do 22:30, a w niedzielę od 15:00 do 17:00[9].

Cel i program[edytuj | edytuj kod]

Celem emisji programów i wykładów biblijnych było dotarcie do domostw w okolicach Nowego Jorku. Stacja nadawała program zarówno 'na żywo' (m.in. wykłady kongresowe w Stanach Zjednoczonych, Anglii i Kanadzie), jak też nagrania wcześniej przygotowanych audycji[10]. Aby słuchacze mogli się dowiedzieć o nadawanych audycjach, rozpowszechniano wcześniej ich drukowane zapowiedzi. Radiostacja posiadała własną orkiestrę muzyczną[2], którą od 1925 roku kierował Charles Rohner[6]. W audycjach wykorzystywano też maszynę generującą efekty specjalne, np. imitującą szum wiatru lub odgłosy burzy.

Emitowano wykłady biblijne, muzykę, słuchowiska biblijne oraz relacje z procesów sądowych, w których grupa aktorów z Biura Głównego Świadków Jehowy utworzyła tzw. „Teatr Króla”. Teatr ten na podstawie stenogramów z realizmem odtwarzał sceny rozgrywające się w sali sądowej, żeby dokładnie poinformować opinię publiczną o poczynaniach władz. Po pewnym czasie ze względu na rozgłos nadany przebiegom procesów sądowych niektórzy urzędnicy zaczęli staranniej rozpatrywać sprawy dotyczące Świadków Jehowy i ich działalności religijnej[11][a]. Nadawano też audycje „Obserwujemy świat” z wiadomościami międzynarodowych agencji informacyjnych, „Młody kaznodzieja przemawia” oraz „Pora na domowe studium Biblii”[12]. Dramaty biblijne pisał i reżyserował Maxwell G. Friend (1891–1983), który przeszedł szkolenie aktorskie w szwajcarskim Teatrze Miejskim w Zurychu. On również był reżyserem scen odtwarzających przebieg rozpraw sądowych prowadzonych przeciw Świadkom Jehowy.

WBBR nadawała swoje programy w kilku językach, w tym w jidysz i arabskim[13]. Rozgłośnia zajmowała się „demaskowaniem fałszywych doktryn” innych wspólnot religijnych, głównie Kościoła katolickiego[14].

Nadawanie[edytuj | edytuj kod]

Rozgłośnia posiadała własny generator prądu napędzany silnikiem diesla[15]. Rozpoczęła ona pracę z nadajnikiem 500-watowym, który trzy lata później zastąpiono 1000-watowym. W 1947 roku uzyskano zgodę Federalnej Komisji do Spraw Telekomunikacji na zwiększenie mocy radiostacji do 5000 watów co przeprowadzono w roku 1948. Warunkiem zwiększenia mocy nadawania było zapewnienie warunków technicznych, dzięki którym audycje WBBR nie zakłócały pracy innych rozgłośni wykorzystujących tę samą częstotliwość nadających w innych częściach Stanów Zjednoczonych. By rozwiązać ten problem zainstalowano układ anten kierunkowych zamontowanych na trzech masztach, dzięki czemu moc nadajnika można było później zwiększyć z 5000 do 25 000 watów w najgęściej zaludnionym kierunku północno-zachodnim.

WBBR rozpoczął nadawanie na częstotliwości 1230 AM w 1924 roku, następnie przeniósł się na 1100 AM. W 1925 roku przeniósł się na 720 AM. W 1927 roku WBBR przeniósł się na 1170 AM, a w roku 1928 na 1300 – w obu przypadkach dzielił swój czas antenowy z innymi stacjami. W 1931 roku główne studio zostało przeniesione z Rossville do siedziby Towarzystwa Strażnica przy 124 Columbia Heights w nowojorskim Brooklynie[16]. W marcu 1941 roku nadawano na falach 1330 AM[17].

Tworzenie sieci radiowych[edytuj | edytuj kod]

Radio WBBR było jedną z wielu stacji radiowych wykorzystywanych przez Towarzystwo Strażnica do transmisji audycji o tematyce biblijnej. W latach 20. i 30. XX wieku wykorzystywano w tym celu kilka innych stacji. Często też za pomocą łączy telefonicznych tworzono rozległe sieci stacji, nadających jednocześnie ten sam program. W dniach 24 do 30 lipca 1931 roku za pośrednictwem 450 stacji radiowych w Ameryce Północnej, Australii i Europie, transmitowano część programu międzynarodowego zgromadzenia w Columbus, na którym 26 lipca przyjęto nazwę „Świadkowie Jehowy[12]. W 1933 roku program Towarzystwa Strażnica nadawany z radia WBBR retransmitowała rekordowa liczba 408 stacji na 6 kontynentach[18][2][19].

W 1936 roku zaplanowano nadanie audycji radiowej dla rekordowej liczby słuchaczy. Wykład Josepha F. Rutherforda wygłoszony w Los Angeles pod tytułem „Rozdział narodów” był transmitowany za pomocą radiotelefonów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz innych państwach europejskich. Był on słyszany również w Albanii, która w tym czasie jako jedyny kraj europejski nie posiadała jeszcze łączności telefonicznej[20].

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

15 kwietnia 1957 roku rozgłośnia została sprzedana stacji H. Scott's Killgore (H. Scott's Killgore Tele-Broadcasters of New York, Inc.)[21] za 133 000 dolarów[13]. Nazwa stacji 1 maja 1957 roku została zmieniona na WPOW[21][22]. W 1979 roku radiostacja została sprzedana ponownie i otrzymała nazwę WNYM[13]. Sprzedaż rozgłośni nastąpiła ponieważ Towarzystwo Strażnica uznało, że nadawanie audycji radiowych wypełniło już swój cel, i trzeba się skupić na osobistych rozmowach z ludźmi[23][24]. Fundusze uzyskane ze sprzedaży postanowiono przeznaczyć na rozwój działalności misjonarskiej w innych krajach – po powstaniu Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. W 1924 roku gdy rozgłośnia zaczynała nadawanie na terenie Nowego Jorku działał jeden zbór liczący około 200 członków, natomiast w roku 1957 w tym mieście działo już 7256 głosicieli należących do 62 zborów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • WORD – staja radiowa w okolicach Batavii na przedmieściach Chicago (Stany Zjednoczone)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 1928 roku w South Amboy w stanie New Jersey aresztowano kilku głosicieli za prowadzenie działalności kaznodziejskiej w niedzielę. Doprowadziło to do trwającej dziesięć lat batalii sądowej. Grupa aktorów chodziła na rozprawy sądowe by studiować głos i intonację sędziego, oskarżyciela i innych osób uczestniczących w procesie. Kilka dni później na antenie radiowej korzystając ze stenogramów procesów sądowych „Teatr Króla” wiernie odtwarzał sceny, które rozgrywały się na sali rozpraw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 720.
  2. a b c d George D. Chryssides: The A to Z of Jehovah's Witnesses. Scarecrow Press, Inc., 2008. ISBN 978-0-8108-6891-5. (ang.)
  3. a b Peter R. Eisenstadt, Laura-Eve Moss: The encyclopedia of New York State. Syracuse, New York St.: Syracuse University Press, 2005, s. 211. ISBN 0-8156-0808-X. (ang.)
  4. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 341.
  5. Świadkowie Jehowy — historia żywej wiary, część 2: Niech zajaśnieje światło. jw.org, 2011. [dostęp 2015-01-12].
  6. a b Królestwo Boże panuje!. Towarzystwo Strażnica, 2014, s. 68–77.
  7. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 80.
  8. Watchtower. Sto lat pod rządami Królestwa!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVI, s. 26–30, 15 listopada 2015. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  9. Dzieje Świadków Jehowy w czasach nowożytnych. Stany Zjednoczone Ameryki. Nadarzyn: Towarzystwo Strażnica.
  10. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 562.
  11. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 693.
  12. a b Królestwo Boże panuje!. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, 2014, s. 72–74.
  13. a b c NYC AM Radio History (ang.). Radio-History.com. [dostęp 2015-06-16].
  14. Jehovah's traveling salesmen, www.catholic-forum.com
  15. Watchtower. Służenie z najprężniejszą organizacją. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXV, s. 21-26, 1 sierpnia 1994. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  16. Świadkowie Jehowy sprzedają najdłużej posiadaną nieruchomość w Brooklynie. jw.org, 2016-05-06.
  17. Bill Jaker, Frank Sulek, Peter Kanze: The Airwaves of New York: Illustrated Histories of 156 AM Stations in the Metropolitan Area, 1921-1996. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., 1998, s. 39. ISBN 978-0-7864-3872-3.
  18. Paul A. Djupe, Laura R. Olson: Encyclopedia of American Religion and Politics. Nowy Jork: Infobase Publishing, 2003, s. 227, 228. ISBN 0-8160-4582-8. (ang.)
  19. Radio — wynalazek, który zmienił świat. „Przebudźcie się!”, s. 20, 8 października 1996. ISSN 1234-1169. 
  20. Watchtower: Rocznik Świadków Jehowy: 2010. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2010, s. 136, 137.
  21. a b Bill Jaker, Frank Sulek, Peter Kanze: The Airwaves of New York: Illustrated Histories of 156 AM Stations in the Metropolitan Area, 1921-1996. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., 1998, s. 40. ISBN 978-0-7864-3872-3.
  22. Watchtower. Przekonałem się, że warto chodzić z mądrymi. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXVIII, s. 3–7, marzec 2017. Towarzystwo Strażnica. 
  23. A.H. Macmillan, Faith on the March, Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall, Inc., 1957, s. 169 [zarchiwizowane z adresu 2016-09-17] (ang.).
  24. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 ↓, s. 572.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Watchtower: Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego: 1995. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1995. ISBN 83-903551-0-8.;
  • Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” 1 stycznia 1966, s. 26, 27 (wyd. polonijne), życiorys Ralpha Lefflera; 15 kwietnia 1967 s. 249–255 (ang.), życiorys Maxwella G. Frienda; 1 czerwca 1985, s. 26 (ang.); 1 października 1984, s. 23–25 (ang.); 1 września 1979, s. 20 (ang.); 1965, s. 222, 223, 381, 382 (ang.); 1957, s. 301 (ang.); 1955, s. 368, 392 (ang.); 1950, s. 218–220, 269, 270 (ang.); 1948, s. 204–208 (ang.); 1943, s. 109;
  • Przebudźcie się!” 8 października 1996, s. 21; nr 7/1985, s. 5; 8 grudnia 1984, s. 7 (ang.); 8 lipca 1953, s. 10, 11 (ang.); 8 sierpnia 1948, s. 7, 8 (ang.); (dawny „Złoty Wiek”): 25 stycznia 1939, s. 11 (ang.); 3 sierpnia 1939, s. 14 (ang.); 19 kwietnia 1939, s. 12, 13 (ang.); 30 listopada 1938, s. 14 (ang.); 17 czerwca 1936, s. 588 (ang.); 1 czerwca 1932, s. 206, 207; 1 sierpnia 1930, s. 227, 228; 2 maja 1930, s. 312;
  • Yearbook of Jehovah’s Witnesses 1975, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1975, s. 140–144 (ang.);
  • Jehovah's Witnesses in Divine Purpose, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1959, s. 120–122, 254, 255, 283;
  • George D. Chryssides: The A to Z of Jehovah's Witnesses. Plymouth, United Kingdom: Scarecrow Press, Inc., 2008, s. 138, 139. ISBN 978-0-8108-6891-5. (ang.);
  • Truth, Shall it be Suppressed, Or Will Congress Protect the People' Rights?, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 1934, s. 21–23;
  • Barbara Grizzuti Harrison: Visions of Glory: A History and a Memory of Jehovah's Witnesses, Nowy Jork: Simon and Schuster, 1978, s. 179, 184, ​ISBN 0-7091-8013-6
  • Russell Johnston: The Early Trials of Protestant Radio, 1922–38, Canadian Historical Review, 75:3 (wrzesień 1994), s. 376–402;
  • A.H. Macmillan, Faith on the March, Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall, Inc., 1957, s. 163–169 [zarchiwizowane z adresu 2016-09-17] (ang.).;
  • The New World Society in Action (ang.). tv.jw.org. [dostęp 2015-09-03].;
  • Watchtower: Robert Hatzfeld: Usługiwanie z prężną organizacją Bożą. tv.jw.org, 2015-09-08. [dostęp 2015-09-08].