WR-40 Langusta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
WR-40 Langusta
Ilustracja
Wyrzutnia WR-40 Langusta na podwoziu Jelcz P662, 5 pułk artylerii
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa
Trakcja Kołowa[1]
Załoga 6
Historia
Prototypy 2007
Produkcja 2008 – obecnie (?)
Egzemplarze > 75
Dane techniczne
Silnik Iveco
Długość 8588 mm[1]
Szerokość 2540 mm[1]
Wysokość 2740 mm (minimalna)[1]
Prześwit 410 mm[1]
Masa 17000 kg (bez pocisków i obsługi)[1]
20150 kg (maksymalna bojowa)[1]
Osiągi
Prędkość 85 km/h[1]
Zasięg 650 km[1]
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,2 m[1]
Kąt podjazdu 7%[1]
Przechył boczny 20 stopni[1]
Dane operacyjne
Uzbrojenie
pociski M-21OF i pociski rakietowe Feniks-Z
Użytkownicy
Polska
WR-40 Langusta, 5 pułk artylerii

WR-40 Langusta – samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa skonstruowana w Polsce jako gruntowna modernizacja wyrzutni radzieckiej BM-21 Grad. Langusta jest produkowana w Centrum Produkcji Wojskowej HSW w Stalowej Woli. Oprócz standardowych pocisków M-21OF, ma być wyposażana w pociski rakietowe Feniks-Z. Według stanu na styczeń 2018 r. SZ RP dysponują 75 egzemplarzami wyrzutni.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Broń ta jest przewidziana jako wyposażenie dywizjonu artylerii rakietowej. Langusta przeznaczona jest do:

  • niszczenia urządzeń ogniowych i bojowych;
  • niszczenia fortyfikacji, umocnień i budowli;
  • obezwładniania i niszczenia siły żywej, zwłaszcza na rejonach ześrodkowania.

Ogólna charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wyrzutnie są osadzane na podwoziu 6x6 o podwyższonej mobilności Jelcz P662D.35 z sześcioosobową kabiną załogi 144WPP (projektu Jelcza). Kabina posiada ochronę balistyczną w postaci opancerzenia poziomu 1 STANAG 4569. Nośność pojazdu osiąga 10 Mg (ton). Silnik Iveco części jezdnej ma moc 259 kW i pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości na drogach utwardzonych do 85 km/godz.

Urządzenie jest wyposażone w terminal pojazdowy DD9620T i cyfrowy układ sterowania ogniem polskiego systemu WB Electronics oraz zestaw nawigacyjny Talin 5000. Łączność jest zapewniona przez radiostację pokładową UKF Fastnet Radmor RRC-9311 AP oraz współpracujące radiostacje indywidualne PRC-500 (system łączności wewnętrznej WB Electronics Fonet BMS) i układ zarządzania terenem walki Trop. Całość stanowi system kierowania ogniem (SKO).

Podstawowe charakterystyki uderzeniowe[edytuj | edytuj kod]

Wyrzutnia posiada 40 luf kalibru 122,4 mm. Według danych udostępnionych przez producenta, czas zaprogramowania 40 zapalników pocisków umieszczonych w lufach to 3 minuty, a pełna salwa jest wykonywana w ciągu 20 sekund. Zasięg ostrzału wynosi od 40 do blisko 70 km (pociski FENIKS), a w przypadku standardowej amunicji wynosi 20 km[2]. W przypadku pocisków z głowicą odłamkowo-burzącą zasięg wynosi 42 km a w przypadku pocisków z głowicą cargo 32 km[1].

Stosowane są przede wszystkim standardowe pociski M-21OF radzieckiego pochodzenia (jak dla oryginalnych wyrzutni BM-21 Grad), które jednak nie pozwalają na wykorzystanie wszystkich możliwości systemu[3]. W Polsce powstała w firmie MESKO rodzina pocisków Feniks-Z, które dzięki zastosowaniu nowoczesnego układu napędowego mają zasięg ponad 40 km.

Zamówienie na 820 rakiet zostało złożone we wrześniu 2019 roku[4].

Służba w Wojsku Polskim[edytuj | edytuj kod]

W 2018 r. w Siłach Zbrojnych RP znajdowało się 75 egz. 122 mm wyrzutni rakietowych WR-40 „Langusta”. Wyrzutnie te znajdują się w składzie trzech dywizjonów artylerii rakietowej wchodzących w strukturę pułków artylerii. Ponadto, trzy egzemplarze wyrzutni wykorzystywane są do szkolenia specjalistów w Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w Toruniu[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m 5 pułk artylerii - NASZ SPRZĘT, 5pa.wp.mil.pl [dostęp 2019-12-07].
  2. Krzysztof Wilewski, Feniksy dla artylerii polska-zbrojna.pl, dostęp 2016-05-19
  3. Michał Likowski, Precyzyjne pociski rakietowe dla Langusty?, „Raport – Wojsko Technika Obronność” nr 09/2017, s.30
  4. Umowa na Feniksy, polska-zbrojna.pl [dostęp 2020-07-10].
  5. MON: Nowe pociski do Langusty, wyrzutnie dla Żelaznej Dywizji, defence24.pl, 24 listopada 2018 [dostęp 2019-02-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]