WWE Hardcore Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
WWE Hardcore Championship
Detale
Data utworzenia 2 listopada 1998
Data dezaktywacji 26 sierpnia 2002
Promocja World Wrestling Entertainment
Inne nazwy
  • WWF Hardcore Championship
  • Texas Hardcore Championship

WWE Hardcore Championship było tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu promowanym przez federację World Wrestling Entertainment (poprzednio World Wrestling Federation). Obrona tytułu następowała przy "hardcore'owych" zasadach (brak dyskwalifikacji, brak odliczeń i przypięcia liczone wszędzie). W większej części historii tytułu dochodziła jeszcze jedna dodatkowa reguła, gdzie wrestlerzy mogli wzywać mistrzów do walki w dowolnym momencie w jakimkolwiek miejscu, dopóki był w pobliżu sędzia (oficjalnie nazywane "24/7 Rule").

Historia[edytuj | edytuj kod]

Vince McMahon podarował Mankindowi tytuł World Wrestling Federation (WWF) Hardcore Championship 2 listopada 1998. Po tym jak stracił tytuł na rzecz The Big Boss Mana, nigdy więcej nie próbował go odzyskać, głównie z powodu, iż stał się w federacji main eventerem i otrzymał push. Głównym założeniem w tamtym czasie było to, aby tytuł był używany w komediowych segmentach pokazujących hardcore'owy charakter Mankinda jako hardcore wrestler. Jednakże, Mankind i sam hardcore wrestling stał się popularniejszy w tamtym okresie, dlatego Hardcore Championship stało się poważniejszym mistrzostwem. Owa popularność zmierzyła do stworzenia przez rywala WWF, World Championship Wrestling, swojej wersji Hardcore Championship, a także później przez kolejne mniejsze promocje.

Zasada 24/7[edytuj | edytuj kod]

Raven, 27-krotny Hardcore Champion, który posiadał tytuł najwięcej razy.

Kiedy Crash Holly zdobył mistrzostwo, wprowadził " 24/7 Rule", według którego tytuł mógł być broniony wszędzie, dopóki w pobliżu znajduje się sędzia. Często przekształcało się to w wiele komicznych momentów, takich jak przypięcie mistrza podczas jego snu, czy też The Headbangers goniący Crasha Holly'ego wokół parku w Brooklynie (Holly'emu jednak udało się zatrzymać mistrzostwo).

Na WrestleManii X8, Maven obronił tytuł przeciwko Goldustowi. Po tym jak obaj obijali się pokrywami na kosze, Spike Dudley przyszedł i przypiął Mavena zdobywając tytuł. Później na backstage'u, The Hurricane przypiął Spike'a i wygrał tytuł. Mighty Molly (pomocnica Hurricane'a) powiedziała mu, aby wszedł do "Hurri-roweru" i znokautowała go patelnią, po czym przypięła i zdobyła tytuł. Poszukując schronienia, Christian wygrał tytuł przypinując Molly po tym jak drzwiami uderzył w jej głowę. Opuszczając arenę i wzywając taksówkę, Christian został zaatakowany i przypięty przez Mavena, który odzyskał tytuł i uciekł taksówką.

Trish Stratus walczyła z Jazz (menadżerowaną przez Hardcore Championa Stevie'go Richardsa) o Women's Championship i przegrała przez interwencję Richardsa. Po walce, Bubba Ray Dudlay zaatakował Richardsa od tyłu i przypiął go, zdobywając mistrzostwo. Po chwili pojawił się Raven i przypiął Dudley'a, lecz moment później stracił na rzecz Justina Credible, a ten z kolei stracił tytuł na rzecz Crasha Holly'ego. Dudley uderzył Holly'ego koszem na śmieci, lecz Stratus jako pierwsza przypięła Holly'ego. Dudley próbował zaatakować Stratus od tyłu, lecz Jazz oślepiła Bubba Ray'a używając gaśnic. Richards zdobył ostatnie przypięcie tej nocy kiedy to Dudley przypadkowo wykonał powerbomb na Stratus przez drewniany stół.

Reguła 24/7 pozwalała na bicie rekordów w najkrótszym i również najliczniejszym posiadaniu tytułu w historii WWE.

Podczas żywotu tytułu, cztery kobiety zdobyły Hardcore Championship, a były to Molly Holly, Trish Stratus, Terri Runnels i The Godfather's Ho.

W 2002, mistrzostwo często zmieniało właściciela na house showach, dając publice "duże momenty". Na końcu, tytuł zazwyczaj wracał do oryginalnego posiadacza.

Na WrestleManii 2000, odbył się battle royal, w którym w ciągu 15 minut tytuł zmienił właściciela aż 10 razy. Ostatecznym mistrzem był Hardcore Holly[1].

Pomiędzy storylinem związanym z The Invasion i WrestleManią X8, zasada 24/7 była używana tylko dwa razy, podczas walk na Raw is War 13 sierpnia i 10 września 2001. W obu walkach występowali Kurt Angle i Rob Van Dam. 13 sierpnia, Jeff Hardy zainterweniował i wszedł do ringu z sędzią, po czym przypiął Van Dama o tytuł, co doprowadziło do walki pomiędzy tą dwójką na SummerSlam. 10 września, Angle wygrał swoją walkę, lecz został wyrzucony z rampy wejściowej przez Steve'a Austina, który po chwili wyrzucił z niej również Van Dama. RVD wylądował na Angle'u i sędzia odliczył przypięcie.

Po storyline z Invasion, The Undertaker wygrał tytuł od Van Dama. W późniejszym okresie bronił tytułów przeciwko kolejnym przeciwnikom (zazwyczaj mniejszym od niego) i atakował ich po zakończonej walce (za wyjątkiem Big Showa). Po tym jak Maven wygrał tytuł od 'Takera 5 lutego 2002 na SmackDown, zasada 24/7 była kontynuowana.

Zasada 24/7 oficjalnie została usunięta 19 sierpnia 2002, kiedy to Generalny Menadżer Raw Eric Bischoff zawiesił ją po sześciominutowym hardcore battle royalu, który wygrał Tommy Dreamer. Poprzednio, 24-godzinne zawieszenie było używane tylko w wypadku walki Roba Van Dama i Jeffa Hardy'ego na WWF Invasion, a także gdy Komisarz Mick Foley zawiesił ją podczas gdy Shane McMahon posiadał tytuł, aby mieć pewność, że do SummerSlam 2000 McMahon będzie dalej posiadał mistrzostwo, którego musiał bronić przeciwko Steve'owi Blackmanowi.

W 2005, podobny koncept do Zasady 24/7 został wprowadzony dla posiadacza walizki Money in the Bank. Może on wykorzystać walizkę kiedykolwiek, o ile przeciwnik i sędzia znajdują się w ringu (jeśli posiadacz tytułu uczestniczy w walce i Mr. MitB użyje walizki, walka zamienia się w triple threat match), a także o ile nie minął rok od zdobycia walizki. Jedyną zasadą jest to, że mistrz musi być medycznie gotów do starcia. Jednakże, jedynym wyjątkiem było to, gdy Daniel Bryan wygrał World Heavyweight Championship od ledwo przytomnego Big Showa. Kilka tygodni wstecz, Bryan użył walizki na mistrzu Marku Henrym, ale nie był w stanie walczyć i walizka została przy właścicielu. Koncept jest używany do dnia dzisiejszego, kiedy to walizka Money in the Bank jest do zdobycia na corocznym pay-per-view o tej samej nazwie.

Unifikacja i dezaktywacja[edytuj | edytuj kod]

Tytuł został zunifikowany z WWE Intercontinental Championship 26 sierpnia 2002, kiedy to Intercontinental Champion Rob Van Dam pokonał Hardcore Championa Tommy'ego Dreamera[2]. Było to miesiąc po tym jak Van Dam pokonał Jeffa Hardy'ego w ladder matchu unifikując Intercontinental i European Championship.

23 czerwca 2003 na Raw, Mick Foley (który był pierwszym mistrzem jako Mankind) otrzymał pas WWE Hardcore Championship (ale nie same mistrzostwo) przez Generalnego Menadżera Raw, Steve'a Austina, za jego zasługi w hardcore wrestlingu[3].

Edge i Foley deklarowali siebie jako współposiadaczy mistrzostwa w 2006 (nie byli oficjalnymi mistrzami) jako część storyline'u w którym brali udział oni oraz wrestlerzy z Extreme Championship Wrestling[4]. Tytuł nie był wcale broniony i do teraz nie jest widywany.

Wygląd pasa mistrzowskiego[edytuj | edytuj kod]

Pas WWE Hardcore Championship jest najprawdopodobniej repliką pasa WWF Championship z wersji "Winged Eagle", który został zmiażdżony w wielu miejscach i zamontowano na nim dwa kawałki taśmy klejącej, a także markerem wypisano wyrazy "Hardcore" i "Champion".

Kiedy Bradshaw zdobył tytuł w czerwcu 2002, zmienił nazwę tytułu na Texas Hardcore Championship[5] i posiadał wyjątkową wersję pasa z flagą Teksasu i małymi dodatkami związanymi z tym rejonem. Oryginalny design powrócił gdy Raven zdobył mistrzostwo. Tommy Dreamer użył innej wersji pasa, na którym były znaki związane z Nowym Jorkiem[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]