W ZSRR seksu nie ma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

"W ZSRR seksu nie ma"skrzydlate słowa, których źródłem była wypowiedź jednej z uczestniczek telemostu LeningradBoston ("Kobiety mówią z kobietami"), nagranego 28 czerwca i nadanego 17 lipca 1986 roku.

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku redaktorzy telewizyjni Władimir Pozner i Phil Donahue zorganizowali jeden z pierwszych radziecko-amerykańskich telemostów, reżyserowanych przez Władimira Mukusiewa. W trakcie audycji jedna z amerykańskich uczestniczek zadała pytanie[1]:

Quote-alpha.png
... U nas w reklamach telewizyjnych wszystko kręci się wokół seksu. Czy u was są takie reklamy?

Radziecka uczestniczka mostu Ludmiła Nikołajewna Iwanowa (w tym czasie kierowniczka z hotelu "Leningrad" w Leningradzie i przedstawicielka organizacji społecznej "Komitet Kobiet Radzieckich") odpowiedziała:

Quote-alpha.png
No, seksu u nas ... [śmiech] seksu u nas nie ma, i my jesteśmy jemu kategorycznie przeciwni!

Publiczność rosyjska zareagowała śmiechem, a jakaś z obecnych kobiet dodała:

Quote-alpha.png
Seks u nas jest, nie ma u nas reklam!

Do użytku weszła zniekształcona i wyrwana z kontekstu część zdania: "W ZSRR seksu nie ma".

Sama Iwanowa w 2004 roku w wywiadzie dla gazety "Komsomolskaja prawda"[2] zaprezentowała historię pochodzenia tej wypowiedzi inaczej niż to było faktycznie. Twierdziła, że sprawa dotyczyła wojny w Afganistanie i propozycji jednej z Amerykanek, aby w Związku Radzieckim kobiety przestały zajmować się seksem ze swoimi mężczyznami i wtedy nie będą oni szli walczyć, na co Iwanowa miała odpowiedzieć, że seksu w ZSRR nie ma, jest miłość. To że Iwanowa dokończyła swoją wypowiedź słowami "U nas jest miłość" potwierdził reżyser telemostu Władimir Mukusiew[3].

Wykorzystanie w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Wyrażenie "W ZSRR seksu nie ma" jest powszechnie stosowane w rosyjskich źródłach dla egzemplifikacji pruderii i anty-seksualności radzieckiej kultury, tabu nakładanego na publiczne podejmowanie tematów związanych z seksem. Z drugiej strony oczywista absurdalność zdania pozwala na stosowanie go innych kontekstach, np. dla wykazania, że współczesne, czyli post-radzieckie opisy radzieckiej rzeczywistości są nieobiektywne i zmitologizowane[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Odsyłacze[edytuj | edytuj kod]