Wałujki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wałujki
Валуйки
Ilustracja
Cerkiew św. Mikołaja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  biełgorodzki
Data założenia 1593
Prawa miejskie 1797
Powierzchnia 34 km²
Wysokość 90 m n.p.m.
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

34 296
1008,71 os./km²
Nr kierunkowy +7 47236
Kod pocztowy 309990
Położenie na mapie obwodu biełgorodzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu biełgorodzkiego
Wałujki
Wałujki
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Wałujki
Wałujki
Ziemia50°11′N 38°07′E/50,183333 38,116667
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Wałujki (ros. Валуйки) – miasto w Rosji, w obwodzie biełgorodzkim, nad rzeką Wałuj, niedaleko jej ujścia do Oskołu, siedziba administracyjna rejonu wałujskiego. W 2015 roku liczyło 34 296 mieszkańców[1]. Ośrodek przemysłu metalurgicznego, spożywczego, energetycznego, skórzany, meblarskiego i materiałów budowlanych. W mieście działa muzeum sztuki i muzeum krajoznawcze[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założone w 1593 roku jako miasto-twierdza u ujścia Wałuju do Oskołu dla obrony południowej granicy. W 1613 roku u zbiegu rzek wzniesiony został monastyr Zaśnięcia Matki Bożej, którego fundatorem był car Michał Fiodorowicz. Miasto było celem częstych ataków Tatarów krymskich. W 1708 roku miejscowość została poważnie zniszczona przez oddziały powstańcze Kondratija Buławina. W 1797 roku Wałujki zostały podniesione do rangi miasta powiatowego guberni woroneskiej. W 1928 roku weszło w skład obwodu centralno-czarnoziemnego, w 1934 roku – obwodu kurskiego, a od 1954 roku należy do obwodu biełgorodzkiego. Od 6 lipca 1942 roku do 19 stycznia 1943 roku było okupowane przez wojska niemieckie[3].

Nazwa miasta pochodzi od nazwy rzeki Wałuj, notowanej po raz pierwszy w 1491 roku w formie Wołuj (od XVII wieku w formie Wałuj). Hydronim Wołuj został najprawdopodobniej utworzony od staroruskiego przymiotnika wołui, czyli woli, byczy. Rozpowszechniona, acz uznawana za mało wiarygodną, jest również teoria zakładająca pochodzenie od słowa wałuj, które w dialekcie kursko-orłowskim oznacza osobę niemrawą, powolną, gapowatą[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Численность населения Белгородской области по муниципальным образованиям на 1 января 2015 года (ros.). Белгородстат. [dostęp 2015-05-14].
  2. ВАЛУЙКИ (ros.). Энциклопедический словарь. 2009. [dostęp 2015-05-14].
  3. Валуйки (ros.). Города России. Энциклопедия — М.: Большая Российская Энциклопедия. И. Кондратьева. 1994. [dostęp 2015-05-14].
  4. Валуйки (ros.). Географические названия мира: Топонимический словарь. — М: АСТ. Поспелов Е.М. 2001. [dostęp 2015-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]