Wacław Berczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Berczyński
Data i miejsce urodzenia 1946
Wałbrzych
Zawód inżynier

Wacław Berczyński (ur. 1946 w Wałbrzychu) – polski doktor inżynier.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1968–1981 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1] (PZPR). W 1969 ukończył studia na Politechnice Łódzkiej. Od 1969 pracował na tej uczelni w Katedrze Mechaniki Technicznej. Jednocześnie studiował matematykę na Uniwersytecie Łódzkim. Doktoryzował się w 1978 na podstawie pracy o metodzie elementów skończonych. Magisterium (MSc) z Inżynierii Systemów (System Engineering) na University of Southern California w 2002. W grudniu 1981 wyemigrował z Polski. Najpierw do Włoch, a następnie do USA, gdzie pracował m.in. dla koncernu Boeing[2].

Obok m.in. Wiesława Biniendy i Kazimierza Nowaczyka wchodzi w skład grupy ekspertów współpracujących z Zespołem Parlamentarnym ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy Tu-154M z 10 kwietnia 2010 roku, zajmującym się badaniem przyczyn katastrofy Tu-154 w Smoleńsku, działającym w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej.

W lutym 2013 tygodnik „Gazeta Polska” przyznał mu tytuł „Człowieka Roku 2013” (wspólnie z nim wyróżnienie otrzymali inni naukowcy badający przyczyny katastrofy smoleńskiej: Wiesław Binienda, Kazimierz Nowaczyk i Grzegorz Szuladziński[3]). Wraz z trzema innymi naukowcami badającymi przyczyny katastrofy smoleńskiej jest bohaterem filmu dokumentalnego pt. Polacy autorstwa Marii Dłużewskiej z 2013[4][5].

W 2016 został przewodniczącym Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem, powołanej przy Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza[6][7]. 20 kwietnia 2017 złożył rezygnację ze stanowiska przewodniczącego tej podkomisji[8] (pozostaje jej członkiem).

Od października 2016 był przewodniczącym rady nadzorczej Wojskowych Zakładów Lotniczych Nr 1 SA w Łodzi[9]. 20 kwietnia 2017 zrezygnował z tego stanowiska i członkostwa w radzie nadzorczej[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Wprost" o przeszłości Wacława Berczyńskiego. onet.pl, 21 listopada 2016. [dostęp 2016-11-21].
  2. Nie wiem, czy pani wie, ale to ja wykończyłem caracale. gazetaprawna.pl, 13 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-15].
  3. „Gazeta Polska” ma 20 lat! Zobacz relację z uroczystej gali. gazetapolska.pl, 2013-02-06. [dostęp 2013-06-11].
  4. Maria Dłużewska o „Polakach”. „Ten film powstał dzięki dobrym ludziom”. Niezwykły obraz w poniedziałek z Tygodnikiem „wSieci”. wpolityce.pl, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-27].
  5. Film Marii Dłużewskiej Polacy jutro w Tygodniku „wSieci”. stefczyk.info, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-28].
  6. Podpisanie rozporządzenia w sprawie KBWLLP. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl, 2016-02-04. [dostęp 2016-11-24].
  7. Skład podkomisji. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl. [dostęp 2016-11-24].
  8. Antoni Macierewicz przyjął dymisję Wacława Berczyńskiego. onet.pl, 20 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-20].
  9. Rada Nadzorcza WZL-1. [dostęp 2018-04-16].
  10. MON ws. rezygnacji W. Berczyńskiego (komunikat), centrumprasowe.pap.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).