Wacław Brzeziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Brzeziński
Ilustracja
Wacław Brzeziński
Data i miejsce urodzenia 15 września 1878
Warszawa
Data i miejsce śmierci 13 lutego 1955
Łódź
Typ głosu baryton
Zawód śpiewak, pedagog, reżyser
Aktywność 1904–1926
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Grób Wacława Brzezińskiego na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Wacław Brzeziński (ur. 15 września 1878 w Warszawie, zm. 13 lutego 1955 w Łodzi) – polski śpiewak operowy, baryton, reżyser.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 15 września 1878 w Warszawie. Był synem Teofila oraz Henryki z Małeckich. Ukończył częstochowskie gimnazjum, a następnie rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej. Równocześnie pobierał lekcje śpiewu operowego u Witolda Aleksandrowicza.

Jego debiut sceniczny miał miejsce w 1904 roku w Teatro del Corso w Bolonii partią Tristana w Marcie Friedricha von Flotowa. Od 1906 występował w operze Warszawskich Teatrów Rządowych, a od 1909 do 1925 był pierwszym barytonem Opery Warszawskiej. Odnosił wielkie sukcesy, śpiewał ponad 50 partii operowych. W latach 1911–1912 występował we Włoszech i na Sycylii. Dał szereg recitali na Śląsku w okresie plebiscytu w 1921. Od 1923 był drugim reżyserem Opery Warszawskiej. W 1926 z powodu choroby serca musiał zrezygnować z występów scenicznych.

W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu pracy artystycznej oraz propagandy sztuki polskiej”[1].

Wacław Brzeziński oprócz działalności artystycznej zajmował się również pracą pedagogiczną. Był jednym z najwybitniejszych pedagogów wokalistyki w Konwersatorium Warszawskim (1916–1918), Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, własnym Studium Operowym, Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, Szkole Teatralnej w Łodzi).

Wykształcił wielu wybitnych uczniów, takich jak Maryla Karwowska, Jerzy Garda, Jerzy Czaplicki, Eugeniusz Mossakowski i Jan Kiepura.

Zmarł 13 lutego 1955 w Łodzi. Jego grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 94–I–29/30)[2].

Był ojcem Hanny Brzezińskiej oraz Wacława Juniora (śpiewaka, członka Chóru Dana).

Dyskografia (wybór)[edytuj]

  • 1913 – Wacław Brzeziński baryton, artysta Opery Warszawskiej śpiew z akompaniamentem gitary (SGR 13491–13498), Syrena Rekord
  • 1924 – Wacław Brzeziński baryton, artysta Opery Warszawskiej (SR 177a–178b), Syrena Rekord
  • 1924 – Wacław Brzeziński baryton, artysta Opery Warszawskiej śpiew z akompaniamentem fortepianu (SR 284a), Syrena Rekord
  • 1924 – Wacław Brzeziński baryton, artysta Opery Warszawskiej (SR 326a), Syrena Rekord

Przypisy

  1. M.P. z 1930 r. Nr 105, poz. 151
  2. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.

Bibliografia[edytuj]