Wacław Grabkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Grabkowski

Wacław Grabkowski, pseudonim Rafał Czerwczyk (ur. 28 marca 1953 we Wrocławiu) – polski pisarz.

Jest laureatem: I Nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i miesięcznika Odra (miesięcznik) w konkursie literackim, za opowiadanie pt. Wypalacz drutu, I Nagrody Biura Obchodów Milenium Wrocławia i miesięcznika „Odra”, za opowiadanie pt. Wrocław i trzy harmonie ojca, Nagrody Głównej w ogłoszonym przez Oficynę Wydawniczą ATUT konkursie na powieść współczesną, za powieść pt. Dzieci z Wilczego Kąta, II Nagrody Wydawnictwa Dolnośląskiego w ogólnopolskim konkursie na polską powieść współczesną, za powieść pt. Park Wschodni. Od 2000 roku jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, a od 2010 jest również członkiem Stowarzyszenia Wratislaviae Amici. W latach 2011–2013 pełnił funkcję sekretarza Zarządu, a od 2013 do 2015 był członkiem Komisji Rewizyjnej tego stowarzyszenia. Syn Stanisława Grabkowskiego i Michaliny Sypek, mieszka we Wrocławiu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści i opowiadania:

  • Szczupaczek i inne opowiadania (nakładem własnym 1993)
  • Guz w fiołkach (nakładem własnym 1998)
  • Wypalacz drutu (Biblioteka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich 2000)
  • Dziewczyna Kosmity i inne opowiadania (Instytut Wydawniczy „Świadectwo” 2002)
  • Dzieci z Wilczego Kąta (Oficyna Wydawnicza ATUT 2003)
  • Park Wschodni (Wydawnictwo Dolnośląskie 2006)
  • Kapelusz i bandana (Biblioteka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich 2007)
  • Mało im naszych łez? Dziennik z czasów powolnego upadku komunizmu 1980-2007 (nakładem własnym 2007)