Wacław Holewiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wacław Holewiński (ur. 27 marca 1956 w Warszawie) – polski pisarz, prawnik, wydawca, redaktor, działacz opozycji demokratycznej i więzień polityczny w PRL.

Działalność opozycyjna[edytuj | edytuj kod]

Od 1977 był współpracownikiem Niezależnej Oficyny Wydawniczej, od 1978 do ogłoszenia stanu wojennego kierował Niezależną Spółdzielnią Wydawniczą I. Pod koniec lat 70. udostępniał swoje mieszkanie na wykłady Tomasza Burka w ramach Towarzystwa Kursów Naukowych, prowadził też bibliotekę wydawnictw niezależnych na Uniwersytecie Warszawskim (wspólnie z Wojciechem Borowikiem i Jackiem Czaputowiczem). W 1979 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Od marca 1981 był pracownikiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W styczniu 1982 został internowany, następnie przeniesiono go do Instytutu Hematalogii w Warszawie, a ostatecznie w sierpniu 1982 został zwolniony.

Wraz z Jarosławem Markiewiczem w grudniu 1982 założył Wydawnictwo Przedświt. Został aresztowany w maju 1984 w czasie przewożenia książek, zwolniony na mocy amnestii w sierpniu 1984.

Działalność w III RP[edytuj | edytuj kod]

W latach 1989–2001 kontynuował działalność wydawnictwa Przedświt. W 1995, w głośnym proteście, zrezygnował z pracy w warszawskiej prokuraturze.

W latach 2014-2016 razem z Markiem Ławrynowiczem prowadził audycję literacką "Jak pisarz z pisarzem" w Radiu Wnet.

Od czerwca 2016 prowadzi wraz z Katarzyną Wójcik program literacki „Mistrz i Katarzyna” w radiowej Trójce

Prowadzi stałą rubrykę recenzencką pt. "Mebluję głowę książkami" w portalu pisarze.pl.

Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 2005–2008 wiceprezes warszawskiego oddziału SPP, w latach 2008-2011 wiceprezes SPP. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Wolnego Słowa.

Od 2016 jest członkiem jury Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza.

Od października 2016 jest zastępcą kierownika redakcji literackiej Programu Drugiego Polskiego Radia.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści:

  • 2003: Lament nad Babilonem
  • 2003: Za późno na modlitwę
  • 2004: Przeżyłem wszystkich poetów
  • 2005: Choćbym mówił językiem ludzi i aniołów
  • 2007: Droga do Putte
  • 2008: Nie tknął mnie nikt (tom opowiadań)
  • 2012: Opowiem ci o wolności
  • 2013: Szwy
  • 2015: Honor mi nie pozwala
  • 2018: Pogrom 1905
Dramaty:
  • 2004: Znieczuleni - prapremiera 17 września 2005, Teatr im. Osterwy, Gorzów Wlkp., reżyseria i scenografia Rafał Matusz.
  • 2004: Zazwyczaj śnimy w samotności
  • 2004: Dyfuzja
  • 2005: Tinta
  • 2006: Dyfuzja i inne dramaty
  • 2012: Nic się nie stało - prapremiera 13 czerwca 2015, Teatr Ateneum, Warszawa, reżyseria Barbara Wiśniewska.
Słuchowiska radiowe:
  • "Czasami musimy dać więcej", premiera Radio Wnet 10.02.2017
  • "Możemy dać wam szansę", premiera Radio Wnet 17.02.2017
  • "Dam radę. Idzie wytrzymać", premiera Radio Wnet 3.03
Scenariusze filmowe:
  • Historia Roja - współautor - premiera filmu - marzec 2016 r. (Autor sądownie uzyskał usunięcie swego nazwiska z filmu z powodu nadmiernych zmian w scenariuszu)
Inne:
  • 1997: Wybór Dzienników Krzysztofa Mętraka.

Nagrody literackie[edytuj | edytuj kod]

  • I wyróżnienie w III edycji (2004) Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza – za Lament nad Babilonem
  • Warszawska Premiera Literacka – za powieść Przeżyłem wszystkich poetów (2003)
  • Warszawska Premiera Literacka – za powieść Lament nad Babilonem (2004)
  • Warszawska Premiera Literacka – za powieść Droga do Putte (2007)
  • Książka września Magazynu Literackiego KSIĄŻKI 2012 - Opowiem Ci o wolności
  • Książka sierpnia Magazynu Literackiego KSIĄŻKI 2013 - Szwy
  • Nagroda Literacka im. Józefa Mackiewicza 2013 – za Opowiem Ci o wolności
  • Książka października Magazynu Literackiego KSIĄŻKI 2015 - Honor mi nie pozwala

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]