Wacław Sadkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Sadkowski (2004)

Wacław Sadkowski, pseudonim „Wacław Rola” (ur. 19 maja 1933 w Toruniu) – polski filolog polski, krytyk literacki, eseista i tłumacz; w latach 1972–1993 redaktor naczelny miesięcznika „Literatura na Świecie”, w latach 1988–1990 redaktor naczelny Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1948–1956 był członkiem ZMP, od 1956 r. należał do PZPR[1]. Debiutował w 1949 r. W 1955 r. ukończył Wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Działalność krytycznoliteracką rozpoczął w początku lat 50. XX wieku, publikując szkice i recenzje książkowe w czasopismach (m.in. „Tygodnik Powszechny”, „Znak”, „Nowa Kultura”, „Twórczość”), występując w radio i w telewizji. W latach 1955–1968 był recenzentem literackim dziennika „Trybuna Ludu”, 1970–1972 członkiem zespołu redakcyjnego dwutygodnika „Współczesność”, w latach 1972–1993 redaktorem naczelnym miesięcznika „Literatura na Świecie”, a w latach 1988–1990 prezesem i redaktorem naczelnym Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Od 1990 jest prezesem Fundacji „Literatura Światowa”. Jest także wiceprezesem Fundacji Kultury Polskiej[2].

Od kilku lat[od kiedy?] wykłada literaturę światową wieku XX na Uniwersytecie Warszawskim, miał gościnne wykłady na kilku uniwersytetach zagranicznych (m.in. w Brukseli, Leuven i Gandawie, na Columbia University w Nowym Jorku, University of Iowa w stanie Iowa i w Goshen College w stanie Indiana w USA).

Jest członkiem Związku Literatów Polskich (w latach 1953–1957 i od 1983), Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (od 1961), Polskiego PEN Clubu (od 1974) i Societe Européene de Culture (od 1975, od 2003 jest członkiem Conseil Exécutiv tego stowarzyszenia).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszkał w Warszawie, na Mokotowie. Jego żona, Danuta Sadkowska (z domu Kwiecińska), była redaktorem literatury młodzieżowej (opracowała m.in. liczne książki Zofii Chądzyńskiej i Małgorzaty Musierowicz).

Obecnie mąż Teodory Grodzkiej, mieszkają razem na Sadybie.

Według Marka Nowakowskiego, który w zasobach IPN znalazł 15 teczek na swój temat, wśród osób, które na niego donosiły, był jego szkolny kolega, partyjny literat Wacław Sadkowski, TW „Olcha”, który ofiarnie pracował dla Służby Bezpieczeństwa (SB)[3][4].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Otrzymane nagrody i wyróżnienia: Nagroda im. Juliana Bruna (1960), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997). Ponadto w czasach PRL był odznaczony m.in.: Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 30-lecia Polski Ludowej i odznaką Zasłużony Działacz Kultury[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Ruch recenzyjny a czytelnictwo dawniej i dziś (z Juliuszem W. Gomulickim i Adamem Klimowiczem; 1960)
  • Literatura katolicka w Polsce (szkice historycznoliterackie; Książka i Wiedza 1963)
  • Penetracje i komentarze. Notatnik recenzenta 1960-1965 (szkice krytycznoliterackie; Czytelnik 1967)
  • Drogi i rozdroża literatury Zachodu (szkice krytycznoliterackie; Książka i Wiedza 1968, wyd. 2 rozszerzone 1978)
  • Parnicki (seria: „Sylwetki współczesnych pisarzy”; Agencja Autorska 1970, wersja angielska w koedycji z wyd. Czytelnik: 1978)
  • Rusinek (seria: „Sylwetki współczesnych pisarzy”; Agencja Autorska 1971; wersja francuska: 1985)
  • Kręgi wspólnoty (szkice krytycznoliterackie; PIW 1972)
  • Wśród książek z literatury angielskiej i amerykańskiej. Poradnik bibliograficzny (Biblioteka Narodowa 1971)
  • Andrzejewski (seria: „Sylwetki współczesnych pisarzy”; Agencja Autorska i Zjednoczenie Księgarzy 1973; wersja angielska: 1975)
  • Kuśniewicz (w języku angielskim; seria: „Sylwetki współczesnych pisarzy”; Agencja Autorska 1974; wersja francuska: 1980)
  • James Baldwin (seria: „Klasycy Literatury XX Wieku”; Czytelnik 1985, ​ISBN 83-07-01342-9​)
  • Od Conrada do Becketta (szkice krytycznoliterackie; Książka i Wiedza 1989, ​ISBN 83-05-11998-X​)
  • Mój sposób na życie. Próba autobiografii (Iskry 1998, ​ISBN 83-207-1596-2​)
  • Proza świata. Szkice do obrazu powieściopisarstwa wieku XX (szkice krytycznoliterackie; Książka i Wiedza 1999, ​ISBN 83-05-13074-6​)
  • Odpowiednie dać słowu słowo. Zarys dziejów przekładu literackiego w Polsce (szkice krytycznoliterackie; Prószyński i S-ka 2002, ​ISBN 83-7337-073-0​)
  • Precz! Jesteś tyranem! Pamiętnik miłości nieodwzajemnionej (szkice krytycznoliterackie; Twój Styl 2004, ​ISBN 83-7163-367-X​)
  • W drzwiach do Europy. Szkice o polskiej kulturze umysłowej i literackiej (Wyd. Ston2 2007, ​ISBN 83-7273-197-7​)

Przekłady (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Inne prace redakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]