Wacław Uruszczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Uruszczak
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 28 września 1946
profesor nauk prawnych
Specjalność: historia prawa, prawo kanoniczne
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1975 – historia prawa
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1981 – historia prawa
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1990
profesor zwyczajny, prodziekan Wydziału Prawa i Administracji UJ (1990-1994)
Odznaczenia
Order Świętego Sylwestra

Wacław Uruszczak (ur. 28 września 1946 w Krakowie) - polski prawnik, historyk i kanonista, profesor nauk prawnych, specjalista z zakresu historii prawa oraz prawa kościelnego. Kierownik Katedry Historii Prawa Polskiego oraz kierownik Zakładu Prawa Kościelnego i Wyznaniowego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Adwokat. Komandor papieskiego Orderu Świętego Sylwestra.

Życiorys[edytuj]

W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorem nauk prawnych został w 1975, będąc ostatnim doktorantem prof. Adama Vetulaniego. Habilitował się w 1981. W 1990 otrzymał tytuł naukowy profesora, a od 1993 jest zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1985-1986 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Historyczno-Prawnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w latach 1988-1991 był zastępcą dyrektora tego Instytutu. W latach 1990-1994 pełnił funkcję prodziekana ds. ogólnych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Odbył staże naukowe w Instytucie Maxa Plancka we Frankfurcie nad Menem, Uniwersytecie w Antwerpii oraz na University of California w Berkeley. Wykładał m.in. na uniwersytetach w Montpellier, Bordeaux, Limoges i Poitiers.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Prawa Wyznaniowego, Académie des Sciences et Lettres w Montpellier, Société d'Histoire de Droit w Paryżu, Société d'Histoire du Droit et des Institutions des Anciens Pays de Droit w Montpellier, Société Jean Bodin pour l'histoire comparative du droit et des institutions, International Commission for the History of Representative and Parliamentary Institutions oraz Polskiej Akademii Umiejętności. Zasiada w Komitecie Redakcyjnym „Czasopisma Prawno-Historycznego[1].

Promotor pracy doktorskiej m.in. Ludwika Sobolewskiego.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Próba kodyfikacji prawa polskiego w pierwszej połowie XVI wieku. Korektura praw z 1532 r. (1979)
  • Sejm walny koronny w latach 1506-1540 (1980)
  • Korektura praw z 1532 roku: studium historycznoprawne, t. 1-2 (1990, 1991)
  • Prawo wyznaniowe (1997)
  • Państwo pierwszych Jagiellonów (1999)
  • Polonica w korespondencji królowej szwedzkiej Krystyny w zbiorach Bibliothèque Interuniversitaire w Montpellier (2001)
  • Prawo wyznaniowe : zbiór przepisów (wspólnie ze Zdzisławem Zarzyckim, 2003)
  • Cudzołóstwo według prawa zakazane popełniali : pitaval małopolski (2005)
  • Historia państwa i prawa polskiego. Tom I (966-1795) (2010)

Przypisy

  1. Czasopismo Prawno-Historyczne. amu.edu.pl. [dostęp 2017-04-23].

Bibliografia[edytuj]

  • Chair of Faculty of Law and Administration Jagiellonian University, 2006, s. 22, [1] (data dostępu: 20.11.2007)
  • Wacław Uruszczak w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).