Wadim Browcew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wadim Browcew
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1969
Oziorsk
Osetia Południowa Premier Osetii Południowej
Okres od 5 sierpnia 2009
do 26 kwietnia 2012
Poprzednik Asłanbiek Bułacew
Następca Rostisław Chugajew
Osetia Południowa Prezydent Osetii Południowej (p.o.)
Okres od 11 grudnia 2011
do 19 kwietnia 2012
Poprzednik Eduard Kokojty
Następca Leonid Tibiłow

Wadim Władimirowicz Browcew (ros. Вадим Владимирович Бровцев) (ur. 26 lipca 1969 w obwodzie czelabińskim w ZSRR), rosyjski przedsiębiorca i polityk, premier Osetii Południowej od 5 sierpnia 2009 do 26 kwietnia 2012. Pełniący obowiązki prezydenta od 11 grudnia 2011 do 19 kwietnia 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wadim Browcew urodził się w 1969 w obwodzie czelabińskim w ZSRR. Służbę wojskową odbywał w Wojskach Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego ZSRR. Następnie studiował w Instytucie Ekonomii Narodowej w Swierdłowsku. W latach 1994-1996 pracował w firmie spedycyjnej Ural-Awto. Od 1996 do 2005 był deputowanym w radzie miejskiej miasta zamkniętego Oziorsk w obwodzie czelabińskim. W 2005 objął funkcję prezesa zarządu firmy budowlanej Wermikulit[1][2].

5 sierpnia 2009 zastąpił na stanowisku premiera Osetii Południowej Asłanbieka Bułacewa, zdymisjonowanego z powodów zdrowotnych. Kandydaturę Browcewa wysunął prezydent Eduard Kokojty. Jeszcze tego samego dnia, głosami 24 za i 3 przeciw, zatwierdził ją parlament nieuznawanej republiki[3][4].

Po unieważnieniu przez sąd wyborów prezydenckich w listopadzie 2011, które według wstępnych wyników wygrała kandydatka opozycji Ałła Dżiojewa w Cchinwali doszło do masowych protestów społecznych. Dżiojewa nie uznała decyzji sądu i zapowiedziała utworzenie własnej, niezależnej administracji. W celu zażegnania kryzysu politycznego 9 grudnia 2011 prezydent Kokojty podpisał porozumienie z opozycją, zgodnie z którym miał ustąpić ze stanowiska, a jego obowiązki do czasu nowych wyborów prezydenckich 25 marca 2012 miał przejąć premier Wadim Browcew. Ze stanowisk mieli zostać również odwołani związani z Kokojtym prokurator generalny oraz prezes Sądu Najwyższego. W zamian opozycja zobowiązała się do zakończenia protestów, a Ałła Dżiojewa miała zostać uprawniona do startu w wyborach prezydenckich, wbrew wcześniejszej decyzji Sądu Najwyższego. 10 grudnia 2011 Kokojty, zgodnie z treścią porozumienia, podał się do dymisji. Następnego dnia Browcew oficjalnie przejął jego obowiązki[5][6].

Do ponownych wyborów prezydenckich doszło w marcu i kwietniu 2012. Nie startował w nich jednakże żaden z poprzednich kandydatów. Browcew pełnił obowiązki prezydenta do 19 kwietnia 2012, kiedy zaprzysiężony został nowo wybrany prezydent Leonid Tibiłow[7]. 26 kwietnia 2012 Tibiłow zdymisjonował Browcewa i pełniącym obowiązki premiera Osetii Południowej mianował Rostisława Chugajewa[8], który 15 maja 2012 został zatwierdzony na stanowisku przez parlament[9][10].

Wadim Browcew jest żonaty, ma dwoje dzieci[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Бровцев Вадим Владимирович (ros.). Министерство печати и массовых коммуникаций Республики Южная Осетия. [dostęp 2009-08-05].
  2. Новый премьер-министр Южной Осетии Вадим Бровцев родом из Челябинской области. (ros.). dostup1, 5 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-05].
  3. Rosyjski biznesmen premierem Osetii Płd. (pol.). tvn24, 5 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-05].
  4. a b Brovtsev was confirmed the PM of South Ossetia (ang.). Georgia Times, 5 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-05].
  5. S. Ossetian President Kokoity steps down (ang.). rian.ru, 10 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-11].
  6. Sides reach compromise to end S. Ossetia political crisis – source (ang.). rian.ru, 10 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-11].
  7. Tibilov takes office as South Ossetia president (ang.). vestnikkavkaza.net, 19 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-19].
  8. April 2012 (ang.). rulers.org. [dostęp 2012-09-11].
  9. May 2012 (ang.). rulers.org. [dostęp 2012-09-11].
  10. Week in the Caucasus: review of main events of May 14-20 (ang.). eng.kavkaz-uzel.ru, 21 maja 2012. [dostęp 2012-09-11].