Wagashi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hotaru (świetlik) wagashi

Wagashi (jap. 和菓子 wa-gashi) – tradycyjne japońskie słodycze, które często serwowane są z herbatą. Wagashi są zazwyczaj wytwarzane z roślinnych składników[1], zwykle robione z mochi, anko i owoców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Japonii słowo oznaczające słodycze, kashi (jap. 菓子), pierwotnie odnosiło się do owoców i orzechów[2]. Chińczycy nauczyli się produkcji cukru od Hindusów i zaczęli handlować nim z Japonią[2]. Handel rozwinął się i cukier stał się powszechną przyprawą z końcem okresu Muromachi[2]. Pod wpływem wprowadzenia herbaty, chińskich słodyczy i przekąsek oraz dim sum, w Japonii zaczęto produkcję wagashi w okresie Edo[3].

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Wagashi są klasyfikowane według metod produkcji i wilgotności. Zawartość wilgoci jest bardzo ważna, ponieważ wpływa na trwałość.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alice Gordenker, “So What the Heck is That?: Wagashi”, Japan Times, s. 11.
  2. a b c Ashkenazi 2000 ↓, s. 106.
  3. Ashkenazi 2000 ↓, s. 107.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]