Wagnerówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wagnerówka
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Bogoria
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0788614
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Wagnerówka
Wagnerówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wagnerówka
Wagnerówka
Ziemia50°38′00″N 21°19′00″E/50,633333 21,316667

Wagnerówkawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Wagnerówki zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[2]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada JURKOWICE
  1. Wagnerówka
  1. Chrapy
  2. Kruszyna
  3. W Lesie
  1. Błonie — pole, łąka
  2. Chrapy — pole
  3. Dołki — nieużytki
  4. Kruszyna — pole
  5. Las Pełczycki — las
  6. Pod Lasem — pole
  7. Zagrody — łąka, pole

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-11].
  2. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 13, 77-96.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.